Mam nadzieję, że kolejne części tej miniserii będą lepsze.

Czytało się całkiem sympatycznie. Polecam.

Książka podobała mi się. I to właśnie dlatego, że nie było tam ciągłych kłótni, poniewierania i wzajemnego robienia sobie na złość z jakiegoś wyimaginowanego powodu. To po prostu takie cieplutkie, trochę bajkowe opowiadanie, które polecam zwłaszcza na poprawę złego humoru i uspokojenie skołatanych nerwów.

Żeby nie było tak słodko, napiszę co mi przeszkadzało. Czasem odnosiłam wrażenie jakby książka, podczas tłumaczenia, została delikatnie okrojona.

Reasumując i tak mi się podobała. I z czystym sumieniem mogę ją polecić.

Najbardziej przypadło mi do gustu drugie opowiadanie "Angielska róża".
Oczywiście wszystkie opowiadania pięknie opisują przyrodę Australii i jak dla mnie to duży plus tych opowiadań. Ale nie jestem fanką nieustannych kłótni i wzajemnego psychicznego maltretowania się bohaterów na wzajem. A niestety "Powrót do raju" i "Pisarka i milioner" są bogate w takie sceny.

Historia opowiedziana w książce podobała mi się i bohaterowie tej opowiastki też.
Jak opisuje blurb, akcja opowiadania rozpoczyna się rok po zakończeniu przez bohaterów romansu. No i dobrze. Bo nie wszystko od razu wiadomo. Z biegiem akcji poznajemy bohaterów, ich wspomnienia z tamtych chwil, motywację ich postępowania. I powiem szczerze, że taki rozwój akcji podoba mi się, tak jak spodobała mi się cała książka.

Wciągająca historia o nieoczekiwanym spotkaniu bohaterów i trudnych początkach związku, do którego muszą dojrzeć, aby w pełni docenić to co maja.

To chyba pierwsza książka Merrill, którą przeczytałam, ale zdecydowanie nie ostatnia.

Dwa bardzo sympatyczne opowiadania. Mimo pewnych drobiazgów, obydwa opowiadania podobały mi się w równym stopniu. Chyba pierwszy raz tak mam w serii duo. Co jest dla mnie dodatkowym atutem tej książki.

A ja od czasu do czasu szejka lubię przeczytać, tak dla urozmaicenia:)

Wcześniejsze części tej serii bardziej mi się podobały. Według mnie, aby w pełni móc docenić tę lekturę należy przeczytać dwa poprzedzające ją opowiadania. Książka jako część cyklu i kontynuacja losów znanych nam już bohaterów czyta się całkiem dobrze.

Po przeczytaniu opinii Kasiek byłam w pełni uświadomiona co mnie czeka w związku z tą lekturą. Pewnie dlatego czytając czułam się jakbym czytała komedię ( w innym razie pewnie bohaterowie denerwowaliby mnie swoim zachowaniem). Gdy Ethan wygłaszał te wszystkie peany pochwalne na swój temat nie mogłam powstrzymać się od uśmiechu. A Elizabeth z pewnością nie uległa by tak szybko bohaterowi, ale ciekawość ją męczyła jak to jest być z księciem. No i cóż ciekawość zwyciężyła nad rozsądkiem - ot co;D

Dla mnie książka jest warta przeczytania. Zwłaszcza, że nie ma tam pastwienia się nad bohaterką. No może odrobinkę jest, ale to w końcu przystojny, bogaty o nieodpartym uroku książę. Więc nie może być idealny.

Zarówno blurb jak i fragment książki ogromnie podsyciły moją ciekawość.

Ach te "...przenikliwe, płonące, niebieskie oczy" tajemniczego wielbiciela. Czekam z niecierpliwością;D

Na początku podchodziłam do tej książki dość sceptycznie, bo nie przepadam za wątkiem niani. Ale "Oaza szczęścia" okazała się bardzo dobrą i wciągająca lekturą. Dzieciaki sympatyczne (czasem trochę niegrzeczne), Crystal- mimo, że ma być cichą niezwracającą na siebie uwagi opiekunką, swoje pazurki ma. Farik- jak to książę:dumny twardziel, ale z dobrym sercem. Żeby nie był taki uparty to prawie ideał. A nad wszystkim czuwa dobra ciocia;D

Mi natomiast bardziej podobała się ta część serii (trzeciej jeszcze nie czytałam).

Mimo pewnych niedociągnięć, książka podobała mi się. Tak jak wcześniej pisała Magret to bajka o pięknym księciu, który wcale nie jest taki arogancki i zapatrzony w siebie (może troszeczkę, w końcu to książę;)) i biednej sierotce (trochę za dużo mówiącej, a właściwie mówiącej co w głowie to na języku).

Podsumowując, cała historia jest tak fikcyjna, że na prawdę trzeba wyobraźni,żeby napisać taką książkę. I przyznaję szczerze, że chyba właśnie dlatego książka podobała mi się. Jak to się mówi "łyknęłam ją szybko".
I polecam w ramach odstresowania, bo to przemiła lektura.

Obcowanie z ta lekturą sprawiło mi wiele radości. Nie doszukałam się tam żadnych minusów. Samiutkie plusy i to dużo plusów:
1. Świetni bohaterowie (twardziel- z dobrym sercem i niewinna panna- pełna skrywanej namiętności),
2.Wzajemne relacje między bohaterami- iskrzy tam oj iskrzy - pod różnymi względami,
3. Rodzina Alice i Milesa
4. Zaskakujący rozwój akcji- kto przeczyta będzie wiedział o co chodzi (a najlepiej przeczytać pierwszą część serii "Uwodzicielka mimo woli")
Znalazło by się jeszcze więcej tych plusików, ale nie chcę zdradzać fabuły. Powiem tylko, że na prawdę gorąco polecam :D

Bardzo mi się podobała ta książka. Może nawet skuszę się na całą serię.

Dość długo czytałam tę książkę, ale w końcu udało się. Sam pomysł opowiedzianej historii całkiem mi się podobał. Mankamentem była pewna skrótowość. Coś jakbym czytała nie książkę, a streszczenie książki. Niby opowiada tę samą historię, ale różnica jest duża.

Jestem świeżo po lekturze i cóż. Książka niezmiernie mi się podobała. Właściwie wszystkie jej zalety zostały już wyżej wymienione. Dodatkowo akcja rozgrywa się w mojej ulubionej epoce- średniowieczu.

No i bardzo, ale to bardzo wciągnął mnie drugi wątek miłosny opisany w książce. Chyba po części to właśnie on sprawił, że opowiadanie tak mi się podobało. Chociaż sama historia była tylko delikatnie zarysowany.

Ja również nie utożsamiałam się z bohaterką, chyba raczej z bohaterem;D

Miałam to samo, tylko że ja mogłam sobie dłużej pospać:)

Świetna książka, wciągnęła mnie od pierwszej strony i czytając zastanawiałam jak w takiej krótkiej formie można tak zgrabnie zawrzeć treść. Okazało się, że można i to z bardzo bardzo dobrym efektem.
Wszystko mi się w niej podobało, no może jeden mały mankament- była za krótka;D

Podzielam zdanie Milki- "Historia przedstawiona w powieści jest bardzo ciekawa. Zawiła i tajemnicza przeszłość bohaterów, bardzo wiele scen przepełnionych humorem, zróżnicowana akcja pełna tajemnic i niedomówień wciągają od pierwszej strony."
Nic dodać nic ująć, tylko (jeśli ktoś jeszcze nie przeczytał) brać się za czytanie.

"Wykorzystana szansa" - Bardzo przyjemna lektura. Książka raczej nastawiona na opis "jak on ją zdobywa". Bohater od początku do końca dobry i uczciwy, ona trochę niezdecydowana. Jest to ciepła opowieść o trudnych początkach związku i rodzących się uczuciach.
Serdecznie polecam. W końcu to gorący romans;D

Na razie przeczytałam tylko drugie opowiadanie-Magnat prasowy i całkiem mi się podobało. Oczywiście mam kilka, a właściwie dwie uwagi:
1. Bohaterka jest przewrażliwiona na punkcie babci i to ciągłe wspominanie, odwiedzanie i ciągle babcia to babcia tamto, zaczynało mnie już denerwować.
2. Jak dla mnie pod koniec akcja potoczyła się zbyt szybko. Przydałoby się kilka dodatkowych stron.

To dlatego w Polsce jest tak mało tych greckich i włoskich milionerów, na których można by przypadkiem wpaść;D

A to niespodzianka:))) Grace wcale nie jest takim niewiniątkiem? Chyba, że w ogólnym rozrachunku okaże się, że jest niewinna i ktoś inny ukradł dziesięć milionów dolarów, a ona tylko zszywacz na pamiątkę;D Przepraszam,za mały żart, ale nie mogłam się powstrzymać. A tak całkiem poważnie, to szczerze zastanawia mnie jak cała akcja się potoczy.

Książka jest bardzo przewidywalna. Chyba nie zdradzę wiele, jeśli napiszę, że bohaterka jest spokrewniona z tym żonatym kuzynem, ale to jest na początku taką mała tajemnicą rodziny królewskiej. Z tego wynika nieporozumienie, którego skutkiem jest porwanie. W jednym blurb nie pokrywa się z fabułą, Tair w pierwotnym planie wcale nie ma zamiaru uwodzić Molly, ale jakoś go do niej ciągnie i….
A jeśli chodzi o nieatrakcyjną Angielkę, to tak do końca nie jest prawdą- ona jest od początku atrakcyjna, tylko…. No właśnie, jeśli ktoś chce dowiedzieć się więcej to musi sam przeczytać.


Decydując się na przeczytanie tej książki byłam w pełni świadoma czego mogę się spodziewać. Dla mnie była miłą, lekką i przyjemną lekturą.

Kolejny raz pod wpływem komentarzy zdecydowałam się na przeczytanie książki, a właściwie książek.

Jeszcze żeby czasu na to czytanie było więcej;D

Czytałam ją dość dawno, ale bardzo mi się podobała. Dynamiczna akcja, sympatyczni bohaterowie.Z tego co pamiętam Beatrice nie jest przysłowiowymi ciepłymi kluchami, a Angelo to stuprocentowy Włoch z romansów. Mogę z czystym sumieniem ją polecić.

Ogólnie rzecz ujmując książka podobała mi się.
Hannah to szczera i serdeczna osoba, chce stworzyć udane małżeństwo i wkłada w to wiele wysiłku, nie sposób jej nie polubić. Filip do połowy książki jest trochę zagubiony i sam nie wie czego chce. Coś go ciągnie do Hannah, stara się ją wspierać, ale jednocześnie robi rzeczy, które sprawiają przykrość bohaterce.
Czytając myślałam sobie, że w końcu on trochę zmądrzeje. Bohaterowie właściwie się nie znają więc początki są trudne. Ale czytając dalej czułam jak podnosi mi się ciśnienie. Filip stawał się, sama nawet nie wiem kim, bo brak mi słów żeby opisać jego głupotę. A ciągłe powtarzanie, że jego małżeństwo jest tylko umową i kwestią czasu jest kiedy znudzi się bohaterką (i wiele innych bredni). Litości !!!!

Czytając miałam mieszane uczucia(ze względu na głównego bohatera), ale muszę szczerze przyznać, że cała książka jest całkiem przyjemna.

Jednym słowem za dużo dręczenia bohaterki jak dla mnie, reszta w porządku.

Krysiu tak samo sobie pomyślałam jak Ty.

Książka naprawdę przypadła mi do gustu. W sam raz na zimny, deszczowy wieczór i nie tylko;D

A ja nie widzę powodów do jakiegokolwiek zdziwienia,
po prostu ta dziewczyna z okładki to przeciętna, nieatrakcyjna Angielka;p

Tylko w takim razie jak wygląda atrakcyjna Angielka? ;D

Miałam nie czytać, bo ta zemsta po siedmiu latach to...
bardzo bardzo naciągana. Jednak gdy przeczytałam wszystkie komentarze i dokładnie obejrzałam okładkę;))) zmieniłam zdanie. Chyba zaczyna wchodzić mi w nawyk, że najpierw kręcę nosem, a później i tak czytam;D

Strasznie zaintrygowała mnie Jane(z drugiego opowiadania) i te "...kilka rzeczy, na które zawsze miała ochotę, lecz brakło jej odwagi."
Ten blurb wywołał mój szczery i niepohamowany śmiech;D
Jak tylko się ukaże to na pewno przeczytam tę książkę:)))))

Przeczytałam i książka podobała mi się. Właściwie to przeczytałam ją jednym tchem;) A zdarza się, że niektóre harlequin czytam na raty, bo tylko wtedy są znośne.
Spędziłam z tą lekturą bardzo miły wieczór.

Mam u siebie na półce, w długiej kolejce książek do przeczytania taką oto: Zakochany bez pamięci-Paula Roe. Może to o tą książkę chodzi?
Bohater duński milioner ulega wypadkowi i traci pamięć. Od ludzi dowiaduje się, że miał żonę, która od niego odeszła. Macocha próbuje go przekonać, że to zła kobieta była;) jednak on oglądając wspólne zdjęcia ma co do tego wątpliwości. Postanawia rozwiązać zagadkę swojej przeszłości i wyrusza do Sydney, gdzie obecnie mieszka ona-była żona. No i oczywiście od razu ulega jej urokowi.

Miej więcej tak to było;D

To w ramach podsumowania o przystojniakach z Włoch, Hiszpanii, Grecji i wszystkich innych nieziemsko pięknych: Nie to ładne co ładne, ale co się komu podoba;D

Na początku lektura tej książki szła trochę opornie (tak jak pisała Milka). Sama nie wiem dlaczego, bo fabuła wciągnęła mnie od pierwszej strony. Ku wielkiej uciesze im byłam dalej tym lepiej się czytało. Chyba największym (dla mnie) atutem książki byli bohaterowie. A dlaczego? Bo to normalni myślący ludzie. Oczywiście mieli swoje problemy, gotowi byli do poświęceń, jednak potrafili interpretować fakty (co dla bohaterów romansów często jest dużym problemem), dzięki czemu unikali masy głupich nieporozumień.
Sięgając po książkę (po przeczytaniu jej zapowiedzi) spodziewałam się zupełnie czegoś innego, na szczęście autorka opowiedziała całkiem zgrabną historię i wiem że jeszcze będę wracać do tej lektury.

Przeczytałam i całkiem podobała mi się, tylko jedno małe ale: dlaczego główny bohater przez całą książkę nie mógł ożenić się z bohaterką, a na sam koniec już mógł? Bo to chyba nie zostało w ogóle wyjaśnione?

Duża dawka humoru, sympatyczni bohaterowie, którzy wiedzą czego chcą i wartka akcja. Podczas lektur naprawdę nieźle się uśmiałam.

Wydaje mi się, że "Papierowa róża" jest pierwsza. Nie czytałam jej, ale czytałam "Władca pustyni". Szkoda, że w niewłaściwej kolejności. Jednak i tak wszyscy wiemy jak takie książki się kończą ;)
I bardzo bardzo dobrze, że tak się kończą ;D

Obydwa opowiadania ciekawe i przyjemnie się je czytało. Naprawdę sympatyczna lektura, polecam:)

Zastanawiałam się czytać, czy nie czytać? Sam opis średnio mnie zainteresował, ale pozytywne recenzje przeważyły na stronę czytać. Poza tym mam słabość do tej serii;D

Na razie przeczytałam tylko „Miłosny bukiet”, który opowiada o dwójce ludzi bojących się związku uczuciowego i zaangażowania w ten związek. Każde z nich na swój sposób przed tym związkiem się broni. W jaki nie zdradzę:p Opowiadanie jest urocze jeśli można użyć tego określenia. Cieplutkie, poprawiające nastrój w sam raz przed snem. I jeszcze to znaczenie różnych kwiatów. Naprawdę fajny motyw:)

Zgadzam się z opinią Magret, tylko z jednym małym ale, w pewnym momencie zaczęłam odnosić wrażenie, że główna bohaterka po prostu lubi się zadręczać, ale nie piszę więcej żeby nie zdradzić fabuły.
W każdym razie książeczka fajna, a jak musiałam zrobić przerwę to naprawdę z niecierpliwością czekałam kiedy do niej wrócę. I zapomniałabym, podobał mi się wątek pokojówki głównej bohaterki:)

Tak zagmatwane, że przeczytam z czystej ciekawości jak autorka to wszystko ułoży, żeby skończyło się happy endem.

Super! Zapowiada się bardzo ciekawa lektura.

A tak na marginesie to pewnie Dexter usychał z tęsknoty i dlatego wrócił;)

Odgrzewany związek to nie moje klimaty, ale drugie opowiadanie mnie zaciekawiło, no i tan "seksowny szef,który grzebie w śmieciach" ;)))

Mimo tylu wydań jeszcze jej nie czytałam, ale ciekawie się zapowiada, dlatego na pewno się skuszę.

Często też mam taki dylemat i muszę wybierać między kilkoma książkami, którą kupić bo nie na wszystkie mogę sobie pozwolić.
Serdecznie pozdrawiam:)))

Początek bardzo mi się podobał, później jak dla mnie Adam aż za bardzo trzymał się przeszłości i zaczynało mnie to już męczyć, ale zakończenie świetne. Po przeczytaniu tej książki stwierdziłam, że skuszę się i przeczytam całą mini serię.

Zasiadłam do lektury z wielkim entuzjazmem i nie zawiodłam się.
Poza tym Kasiek napisała chyba wszystko w tym temacie, nic dodać nic ująć. Naprawdę polecam i życzę miłej lektury:)

Tak mnie wciągnęła, że sama nie wiem kiedy ją przeczytałam. Podobała mi się i to bardzo!

Bardzo dziękuję za małą podpowiedź!
„Władcę pustyni” już znalazłam i biorę się za czytanie. Pewnie znów pójdę niewyspana do pracy;p

Książka bardzo, bardzo mi się podobała, nie mam porównania z innymi tej autorki, bo to moja pierwsza książka Palmer, ale już wiem, że nie ostatnia :D

A ja tam od czasu do czasu tym seksem mogłabym być ukarana ;D

A tak poważnie, to rzeczywiście wątek z chłopakiem Sarah mógłby być dłuższy. I nie tylko dlatego, że jego postępowanie wywoływało mój śmiech (i dziwne spojrzenia współpodróżnych w autobusie), ale też w ramach dręczenia głównego bohatera, który jest strasznie zazdrosny.

Przecież to tylko fikcja literacka,
a o gustach się nie dyskutuje.
Ja też lubię czytać książki z tej serii, jeśli oczywiście blurb mnie zainteresuje. Pozdrawiam ;D

Książka z opisu wydawała się nudna, ale gdy już wzięłam ją do ręki strasznie mnie wciągnęła:D
W 100%-ach podpisuję się pod opinią Jane!

Powieści osadzone w realiach średniowiecza uwielbiam,
a jeśli w dodatku jest to średniowiecze + romans,
po prostu nie potrafię się oprzeć takiej pokusie ;D
Na pewno przeczytam!!!!

Książka podobała mi się, wartka akcja chociaż zakończenie trochę pokręcone, ale i tak polecam:)

ha ha ha...
niezła ta zemsta;D

Zauroczenie, nieporozumienie, gorący romans, to jest to co lubię. Moim skromnym zdaniem godna polecenia.

Dziś ją kupiłam i jak tylko przeczytam napiszę kilka słów, ale warto pamiętać, że nie wszystkim musi podobać się to samo :)

Ja z Szejków przeczytałam tylko kilka (jestem początkująca), ale ta książka bardzo mi się podoba :D

Poza tym, że po prostu lubię Romans Historyczny, to jest to jedna z nielicznych serii, której książki mają trochę więcej stron (nie liczę wszystkich DUO). A ja strasznie nie lubię jak już się kończy, zanim jeszcze się zacznie czytać.

Uwielbiam serię Romans Historyczny, ale jak dla mnie trzy na miesiąc to za mało, dlatego czytam też inne, również Szejki. Cóż z tego, że są jak bajki, ja i tak je lubię.

Zdecydowanie najmniej atrakcyjna jest okładka nr 1. Pomijając kwestie kolorystyczne, sami bohaterowie (o czym już była mowa) wyglądają sztucznie- dla mnie jak figury woskowe. I jeszcze uwaga do kobiety- ona mi przypomina raczej matkę albo nawet dobrze zakonserwowaną babcię. Natomiast wyraz twarzy bohaterki mówi mi, że bohater masuje jej zbolałe nogi, a ona odczuwa ulgę i wdzięczność (taki uśmiech dobrodusznej starowinki). Pewnie nie wszyscy się z tym zgodzą, ale jak zobaczyłam tę okładkę to właśnie taka była moja pierwsza myśl.
Lubię jeśli okładka odznacza się chociaż odrobiną realizmu, a osoby na niej umieszczone wyrażały uczucia adekwatne do sytuacji w której są przedstawieni.

Dla mnie numerem jeden jest okładka "Wspomnień kochanki" (nr13). Lubię okładka odznaczające się chociaż szczyptą realizmu i gdy osoby na niej umieszczone wyrażają uczucia adekwatne do sytuacji w której są przedstawieni, a nie z dziwnymi grymasami na twarzach.
Ta okładka spełnia obydwa moje kryteria. Zacznę od tła. Widać altankę i rozgwieżdżone niebo. Raczej przypomina bajkowy krajobraz, ale nie sztuczny (np. tapetę lub bliżej niezidentyfikowane coś). A bohaterowie to właściwie można powiedzieć ideał. Naturalna, subtelna poza. Czułość, troska, miłość- takie emocje wyczytuję z ich twarzy. Nie muszę najpierw przeczytać książki, żeby dowiedzieć się co ma w rzeczywistości przedstawiać okładka. I jest w pełni zgodna z treścią. Co stanowi bardzo duży atut. Bo przecież okładka w równym stopniu zachęca do czytania jak recenzja, czy opis książki.

1c
2c
3b
4b
5c
6c

przepis nr 13

Nie zamawiałam jeszcze żadnych książek, a to z prostego powodu - chcę uzbierać większe zamówienie.
Mieszkam w małym miasteczku, gdzie jest jedno miejsce, w którym mogę kupić książki Harlequin. Niestety tylko w dniu premiery. Później asortyment jest znacznie okrojony i właściwie to kupuję to co jeszcze zostało.
Gdy znalazłam tę stronę i sklep internetowy po prostu oczy zaświeciły mi się ze szczęścia.
Na pewno będę zamawiać. Gorąco pozdrawiam:D