Nory Roberts nie trzeba jakoś specjalnie przedstawiać lub też reklamować. Ma ona swoich sprzymierzeńców jak i przeciwników. Nie wiem dlaczego, ale spotykam się z opiniami, że piszę ona mdłe romansidła. Czy ja wiem? Chyba tak do końca się z tym nie zgodzę. W większości jej książek znajdziemy świetną sensację, za to mało miłości. Na podstawie powieści Roberts powstały całkiem niezłe filmy, do których często powracam.
"Arystokraci" z pewnością należą właśnie do powieści z nutką niepewności i sensacji. Warto ją przeczytać, chętnie zobaczyłabym ekranizację o książęcym rodzie de Cordina.
Nora Roberts opisała rewelacyjnie rodzinę książęcą de Cordina. Zabrała nas w niesamowite miejsce, które opisała fantastycznie. Nie znudziła swoich czytelników opisami tych samych miejsc, tylko zabierała nas do rożnych zakątków świata.

"Arystokraci" to historia najmłodszego syna Armanda - Bennetta. Uważany za bawidamka i lekkoducha w rzeczywistości okazuje się niezwykle inteligentnym i o wielkim sercu mężczyzną. Nie ukrywa, że kocha kobiety, zabawę. Być może nie trafił jeszcze na taką, z którą chciałby dzielić swe życie i pasję. Sytuacja ulega zmianie, kiedy do pałacu trafia przyjaciółka księżnej Eve - Hannah. Bennett zakochuje się w tej niezwykle skromnej, wrażliwej i niezwykle inteligentnej kobiecie...
Czy Hannah ulegnie młodemu księciu? Co tak naprawdę sprowadziło kobietę do pałacu?
Roberts z pewnością nie zapomniała o wątku kryminalnym. Nadal rodzinie zagraża niebezpieczeństwo ze strony Deboque'a. Armand robi wszystko by ochronić to co najcenniejsze - rodzinę. Czy uda się wreszcie unieszkodliwić tego psychopatycznego człowieka?

Najstarsza córka Gabrielli jest ulubienicą prasy. Camilla jest najbardziej pożądaną przez paparazzich osobą do snucia plotek i fotografowania. Jednak po 10 latach nagonki księżniczka jest na skraju wyczerpania i depresji. Po jednym z bali charytatywnych osaczona przez paparazzich Camilla postanawia uciec, odpocząć, zaszyć się gdzieś z dala od wścibskich i kłamliwych reporterów. Podczas swojej podróży incognito wpada w poślizg i rozbija samochód. Odludzie i mała szansa na ratunek. Na dworze potężna ulewa i burza. Kiedy pojawia się gburowaty Caine postanawia z nim jechać. Trafia do jego chaty w lesie gdzie...
Czy uda się księżniczce uciec od paparazzich? Czy uda jej się zachować anonimowość???

"Beztroski książę" z pewnością to opowiadanie będzie trzymało czytelników w napięciu. Roberts postanowiła zakończyć i ostatecznie rozegrać sprawę psychopatycznego i żądnego władzy Deoque'a.
"Błękitna krew" jest całkiem różniącym się opowiadaniem rodu de Cordina od tych, które do tej pory miałam przyjemność czytać. Przedstawia nam losy kolejnego pokolenia książęcej rodziny. Camilla jest najstarszą córką Gabrielli, jedyną, która nie znalazła w swoim życiu sensu. Szuka, poszukuje, nie ma pojęcia co chciałaby robić w swym życiu. Do tej pory nie spotkała nikogo z kim chciałaby dzielić swe troski i radości. Cały jej czas pochłaniają bale charytatywne, praca w fundacjach i ucieczka przed wścibskimi reporterami, którzy wyjątkowo się na nią uwzięli.

Czy życie książęce jest faktycznie jak nam się wydaje bajką? Czy żyją beztrosko i bez kłopotów?
Tak nam się tylko niestety wydaje. Najlepszym tego przykładem jest właśnie ostatnie opowiadanie Nory Roberts w powieści "Arystokraci". Z wszystkich czterech opowiadań, uważam że najlepszym, najfajniejszym była historia Camilli - "Błękitna krew". Nie zabrakło w niej humoru, miłości, a także ogromnych nieporozumień. Nie potrafiłam się od niej oderwać nawet na pięć minut.
"Arystokraci" to rewelacyjna powieść. Czyta się ją szybko i zapartym tchem. Ciekawa, świetnie napisana, z bajecznymi opisami. Nie brakuje w niej sensacji, niepewności czy też tajemnic. Czyli wszystko to, co zapewnia nam w swych powieściach wspaniała autorka jaką jest zdecydowanie Nora Roberts. Ta kobieta jeszcze nigdy mnie nie zawiodła. Zawsze zapewnia mi wspaniałą zabawę z dodatkiem niepewności i nutką miłości.
"Arystokraci" to rewelacyjna powieść, którą zdecydowanie polecam ! Jak również pierwszą część rodu de Cordina - "Dziedzictwo"

Nora Roberts to jedna z najpopularniejszych autorek romansów na świecie. Naprawdę nazywa się Eleanor Marie Robertson. Urodziła się 10. października 1950 roku w stanie Maryland. Ma czterech starszych braci. Używa także innych pseudonimów – Sarah Hardesty i Jill March. Kryminały pisze jako J.D. Robb, ponieważ wydawca uważał, że nie powinna publikować tak dużo książek pod tym samym pseudonimem. Przez pewien okres czasu pracowała jako aplikantka sądowa. Zaczęła pisać, kiedy zamieć śnieżna uwięziła ja w domu z dwoma małymi synami, Danem i Jasonem. Kilka pierwszych rękopisów zostało odrzuconych. Jednak pisarka nie poddała się i pierwsza powieść doczekała się publikacji w 1981 roku. Dzisiaj ma na koncie ponad sto sześćdziesiąt książek przetłumaczonych na dwadzieścia pięć języków. Uznawana przez wielu fanów na świecie za królową romansu. Jest laureatką wielu literackich nagród, a jej książki zajmują czołowe miejsca na listach bestsellerów. Jest pierwszą autorką, którą przyjęto do Romance Writers of America Hall of Fame. Czytelnicy cenią ją przede wszystkim za świetną konstrukcję powieści oraz umiejętne łączenie wątków romansowych i sensacyjnych. Wraz z drugim mężem, którego poznała, gdy robił dla niej półki na książki, mieszka w stanie Maryland. Interesuje się ogrodnictwem.

Książę Bennett de Cordina prowadzi barwne i bardzo bogate życie towarzyskie. Nieustannie trafia na pierwsze strony gazet. Jest wytrawnym kolekcjonerem niewieścich serc – jego czarowi ulegają bez wyjątku wszystkie kobiety. Miłosne podboje traktuje niefrasobliwie i żartobliwie. Dla niego to tylko pasjonująca gra. Aż do dnia, w którym spotyka elegancką i tajemniczą lady Hannah Rothchild… Jej niedostępność potęguje zainteresowanie Bennetta. Kim jest lady? Czym tak zauroczyła Bennetta?

Księżniczka de Cordina, zmęczona życiem na świeczniku, postanawia na kilka tygodni uciec od błysków fotoreporterów. Przeistacza się w zwykłą Camillę MacGee.W ten sposób chce odnaleźć prawdziwą siebie. Zaszywa się w odludnej chacie należącej do uderzająco przystojnego, ale wyjątkowo niesympatycznego i mrukliwego archeologa Delaneya Caine’a. Początkowo ten mężczyzna drażni ją i denerwuje. Jednak z czasem odkrywa w nim pociągające cechy i irytacja zmienia się w fascynację. Kiedy rodzi się między nimi uczucie, Camilla postanawia wyjawić mu swoją prawdziwą tożsamość. Od tej pory nic już nie układa się po jej myśli…Jak wiadomość przyjmie Delaney? Czy to uczucie ma szansę przetrwać? Po odpowiedzi zapraszam do książki.

Przyznam, że z wielką ciekawością sięgnęłam po tę powieść. Tym bardziej, że wcześniej przeczytałam "Dziedzictwo" i byłam ciekawa jak dalej potoczą się losy książęcego rodu. Czy ich wróg w końcu ich zostawi w spokoju? I z przyjemnością muszę stwierdzić, że się nie rozczarowałam. Autorka po raz kolejny przeniosła mnie do zaczarowanego świata.

Pisarka mistrzowsko operuje piórem, ciągle czymś zaskakuje i to mi się bardzo podoba. Wplata oprócz uczuć intrygi, sensacje czym jeszcze bardziej stopniuje napięcie. To sprawia, że czytelnik nie chce oderwać się od książki, a wręcz "pochłania" ją w zaledwie kilka godzin. Podoba mi się też, że nie są to banalne opowieści, ale intrygujące i realne. A jednocześnie mają pierwiastek baśni. I to wcale się nie wyklucza. Autorka idealnie potrafi to zgrać tak, że nie wydaje się to dziwne.

"Arystokraci" to powieść pełna intryg, niespodzianek, niedopowiedzeń, kłamstw a przede wszystkim uczuć. Na pewno nie jeden raz zadziwi czytelnika. Przede wszystkich wybuchem tylu emocji. Nienawiść, złość, miłość i zazdrość. Tu wszystko się miesza, ale z tego wszystkiego składa się nasze życie.

Bohaterzy są dokładnie stworzeni i scharakteryzowani. Przede wszystkim ze sfery uczuciowej. Jednak autorka też ukazuje ich zachowania, osobiści. Wszystko jest do końca dopracowane. I to bardzo uprzyjemnia lekturę.

Książka została napisana prostym, ale interesującym językiem. Po raz kolejny zachwyciłam się grafiką. Jest bardzo kobieca, romantyczna i książęca. Zwraca na siebie uwagę w księgarni.

Podsumowując polecam tę powieść przede wszystkim kobietom, które w młodości marzyły o byciu księżniczkami. Te historie pomogą przypomnieć sobie ten dziecięcy świat marzeń. To idealna pozycja na letni wieczór, która porwie czytelnika w odmęty namiętności i intryg.

Musiałam od razu zabrać się za tą książkę, jak tylko skończyłam czytać „Dziedzictwo”, wiedziałam, że nie spocznę, dopóki nie poznam dalszych losów członków Książęcej rodziny de Cordina. Byłam też niesamowicie ciekawa, jak potoczy się wątek Deboquea – odwiecznego wroga rodziny, przez którego wiele wycierpieli się jej członkowie. Ale chyba tak najbardziej byłam ciekawa samego księcia Bennetta, mężczyzny o łobuzerskim spojrzeniu, któremu, żadna kobieta się nie mogła oprzeć.
Tak jak poprzednio, tak i teraz, książka składa się z dwóch historii, dwóch niesamowitych powieści, od których wprost nie można się oderwać.
Beztroski książę.
Książę Bennett nic a nic się nie zmienił, nadal trafia na pierwsze strony gazet, prowadząc dość bogate życie towarzyskie. Nie ma takiej kobiety, która by mu się oparła, jego wdzięk, czar, przyciąga je jak magnes. A on sam, dość swobodnie podchodzi do życia, do roli jaką przyszło mu pełnić, choć sumienie wykonuje swoje obowiązki, to tak naprawdę to kobiety żądzą jego życiem. Jednak wszystko się zmienia, gdy do pałacu przybywa tajemnicza lady Hannah, na pierwszy rzut oka, ot taka zwykła szara myszka, która kompletnie nie zwraca uwagi na Jego Wysokość Bennetta, a któremu to nie daje spokoju. Rozpoczyna się gra, bo tym razem nic nie jest takie, jakim mogło się wydawać, a lady Hannah, udająca, kogoś kim nie jest, czy aby na pewno stoi po właściwej stronie?
Błękitna krew.
W drugiej części poznajemy Cemillę MacGee, najstarszą wnuczkę księcia Armanda, córkę Gabrielli, której życie podzielone jest między Cordinę a Amerykę, skąd pochodzi jej ojciec. I choć mogłoby się wydawać, że w Stanach będzie bardziej anonimowa, będzie jej się łatwiej żyło, to nic bardziej mylnego. Amerykańska prasa nie daje jej spokoju, brukowce czerpią kolosalne zyski, na niekoniecznie prawdziwych informacjach z życia księżniczki, której to, życie na świeczniku daje się mocno we znaki. Camilla w tajemnicy przed rodziną, pakuje się i wyrusza w samotna podróż, z dala od wścibskich reporterów i całej tej obłudny. Wszystko idzie zgodnie z planem do czasu, aż w pewną ulewę traci ona kontrolę nad samochodem i wpada do rowu, gdzieś w środku głuszy. Z opresji ratuje ją dość gburowaty ale niesamowicie przystojny archeolog – Deleney Caine. Od tej pory Camille przestaje być księżniczką a zaczyna życie zwyczajnej dziewczyny, która dla zachowania pozorów jest w stanie nawet sprzątać mieszkanie nieznajomego. Jednak co się stanie, gdy cała prawda wyjdzie na jaw, gdy ten irytujący a jednocześnie niesamowicie mądry i interesujący Deleney dowie się całej prawdy?
Trochę mi szkoda, że to już koniec, że autorka nie napisała więcej książek o rodzinie de Cordina. Mogłaby z tego wyjść naprawdę dobra saga. Ja jak tylko wzięłam tę książkę do ręki, to wiedziałam, że przepadnę na dobre, i choć sądziłam początkowo, że pierwsza powieść bardziej mnie zainteresuję, to druga była zdecydowanie lepsza, mniej bajkowa, i ogólnie różniąca się od pozostałych. Trochę się bałam, czy autorka nie popadnie w rutynę i wszystkie historie nie będą do siebie podobne, na szczęście te obawy się nie spełniły.
Nora Roberts ma naprawdę niesamowity dar do tworzenia historii rodzinnych, w których nie brakuje intryg i namiętności. Ja jako wielka fanka, jeszcze nigdy nie zawiodłam się na jej twórczości i wiem, że każda kolejna książka, każde kolejne spotkanie z bohaterami jej powieści, pozwoli mi całkowicie zatracić się i oderwać od codziennego życia. Bo to nie są zwykłe romanse, kto czytał choć jedną książkę Nory Roberts ten wie.
Jeśli macie ochotę na niezapomniane chwile, na poznanie wyjątkowych ludzi z Książęcego rodu de Cordina, to koniecznie musicie zapoznać się z tą książką. Życie w pałacu wcale nie jest takie bajkowe, jakim mogłoby się wydawać, ale o tym musicie się już sami przekonać :)