Każde piątkowe popołudnie piękna Jordan Lake spędza w eleganckim hotelu w ramionach swojego kochanka. Namiętność, jaka łączy ją z Nickiem Thorne’em, musi pozostać tajemnicą, ponieważ ich ojcowie się nienawidzą. Jednak po pewnym czasie Nick zaczyna pragnąć czegoś więcej niż cotygodniowe schadzki…

Bajecznie bogaty playboy Jarrod Hammond zawsze zachwycał się urodą Briany, australijskiej modelki, lecz ona go ignorowała. Niespodziewanie ojciec Briany popada w tarapaty. Tylko milion dolarów może go uchronić przed więzieniem. Briana zaczyna rozważać propozycję Jarroda, który prosi ją, by została jego kochanką…

Fragment książki:

Nick przeciągnął się i oparł na ręce. Po chwili wysoka, szczupła blondynka wyszła z łazienki. Podeszła do lustra i uniosła ręce, by poprawić swoje długie, jasne włosy. Nick nie mógł oderwać od niej oczu. Jej skóra jaśniała w półmroku, nawet przy zaciągniętych tego popołudnia zasłonach. Podobało mu się, że dziewczyna tak swobodnie czuje się nago.
– Napijesz się czegoś, czy już biegniesz? – spytał, choć przedtem nie mieli zwyczaju prowadzenia rozmów po uprawianiu miłości.
Nie odezwała się i nadal spokojnie układała włosy w węzeł.
– Niech zgadnę – zaryzykował Nick. – Spieszysz się do baru Zeus na popołudniowy koktajl.
– Jeszcze nie – odparła chłodnym tonem, podnosząc coś z podłogi.
Ich ubrania były porozrzucane po całym pokoju. Za każdym razem, kiedy tylko znaleźli się w środku, szybko je z siebie zdzierali.
Dzisiaj miała na sobie krótką sukienkę cyklamenowego koloru, trzymającą się na jednym ramiączku, ozdobionym ekstrawagancką kokardą. Było ją łatwo zdjąć i łatwo włożyć, można też było w niej pójść do jednego z barów, w których tak często ją fotografowano. Ale nigdy z nim.
Tego dnia, mimo tak łatwej do zdjęcia sukienki, Nick był wyjątkowo niecierpliwy. Natychmiast chciał zobaczyć ją nagą. Wydawało mu się, że to wszystko trwało zbyt długo. Nie mógł się doczekać chwili, kiedy wreszcie znajdą się w łóżku. Wszystko działo się jak na zwolnionym filmie, kiedy w każdy piątek wchodzili do tego pięciogwiazdkowego hotelu. Kiedy jechał windą na górę, wyobrażał sobie, że czuje pod palcami jej delikatną skórę, poznaje smak jej ust i słyszy jej westchnienia rozkoszy. Takie obrazy towarzyszyły mu codziennie, aż do chwili, kiedy znów mogła należeć do niego.
Już od czterech miesięcy spotykali się raz w tygodniu, a Nick nadal niczego o niej nie wiedział.
– Widziałem cię w telewizji wczoraj wieczorem – powiedział, patrząc, jak ona wkłada majtki. – Miałaś krótką czarną spódniczkę i byłaś z wysokim, pyszałkowatym mężczyzną.
– To nie byłam ja – odparła. – Wczorajszy wieczór spędziłam w domu.
– Wszędzie poznałbym twoje nogi – zauważył. – Mógłbym je nawet wyrzeźbić.
– Mam krótką czarną spódniczkę. – W głosie dziewczyny zabrzmiało rozbawienie. – Mam też jednego czy dwóch pyszałkowatych mężczyzn, ale to nie było wczoraj wieczorem.
Nick patrzył, jak zręcznie wkłada sukienkę i po dwóch szalonych godzinach znów odczuwał pożądanie.
– Dokąd idziesz, Jordan Lake, kiedy opuszczasz moje łóżko? – spytał.

Jordan nie przejęła się tym, że Nick jej nie uwierzył, że wczorajszy wieczór spędziła w domu. Nie musiała mu się z niczego tłumaczyć. Często, z braku innych plotek, prasa czy też telewizja dawała jej stare zdjęcia z różnych imprez. Już od kilku tygodni nie miała na sobie tej czarnej spódnicy.
Zdziwiło ją tylko, że Nick wykazał zainteresowanie. Spotykali się w tym apartamencie co piątek, już od czterech miesięcy, a Nick Thorne nigdy nie pytał jej o to, co robi przez pozostałe dni i godziny tygodnia.
– Jesteś zazdrosny, Nick? – spytała drwiącym tonem.

Jarrod przestał się uśmiechać i spojrzał na nią prosto i szczerze.
- Czyli ty i Jake jesteście parą.
Briana odwróciła głowę.
 – Sądzę, że to nie twoja sprawa.
Spojrzenie Jarroda stało się bardziej czujne.
- Więc jednak jest coś między wami.
Briana czuła się trochę wyprowadzona z równowagi tym przepytywaniem. Nie była pewna, czego Jarrod od niej oczekuje.
- Chciałeś porozmawiać – przypomniała mu, zakładając nogę na nogę, jakby chciała zakończyć temat.
Jej wspaniałe i zgrabne nogi w cieniutkich jedwabnych pończochach natychmiast przyciągnęły jego uwagę. Podziwiał je przez chwilę, a następnie spojrzał jej prosto w oczy.
- Czy ty i Jake jesteście kochankami?
Briana otworzyła szeroko oczy z niedowierzaniem.
– Nie wierzę, że to powiedziałeś.
Jarrod wytrzymał jej spojrzenie.
 – Powiedz mi prawdę, Briano.
Briana czuła, że za chwilę zupełnie straci nad sobą kontrolę i panika weźmie górę.
- Dlaczego pytasz mnie o to wszystko? Dlaczego tak bardzo cię interesuje, co jest między Jakiem a mną?
- Ponieważ jeśli on cię nie chce, ja chętnie z tego skorzystam.
Briana potrząsnęła głową, kompletnie zaszokowana.
- Co?!
- Chciałbym, abyś została moją kochanką – powiedział dobitnie, nie pozostawiając żadnych wątpliwości.
- Nie mówisz poważnie! – krzyknęła w totalnym osłupieniu.
- Może zaprzeczysz, że i ty mnie pragniesz?
Briana starała się przełknąć czy odetchnąć, ale jej gardło było zupełnie ściśnięte. Podobnie jak serce, które chyba zupełnie zapomniało, że powinno bić.
- Ależ absolutnie nie! – skłamała, zdając sobie jednocześnie sprawę, że to, co powiedziała, zabrzmiało aż nazbyt dwuznaczne, i że może właśnie powiedziała całą prawdę.
- Dlaczego wydajesz się tak bardzo zaskoczona? Myślałem, że kobieta taka jak ty, jest raczej przyzwyczajona do tego rodzaju propozycji.
Briana poczuła, jak na szczęście narastająca wściekłość bierze górę nad zawstydzeniem.
– Myślisz tak tylko dlatego, że jestem modelką?
- A z jakiego by innego powodu? – potwierdził Jarrod słodkim głosem, po czym gestem podziękował kelnerowi, który przyniósł im koniak.
Briana zacisnęła usta. Już na przyjęciu Jarrod pozwolił sobie na dwuznaczny komentarz, odnosząc się do sukcesu, jaki osiągnęła w swojej branży. Nie odebrała tego jako komplement, a to, co powiedział przed chwilą, było równie od niego dalekie. Czy według Jarroda osiągnęła szczyt swojej kariery przez łóżko? Zadrżała na samą myśl o tym i zrobiło jej się szalenie przykro, że właśnie on tak myślał, choć nawet nie wiedziała, dlaczego zależy jej na tym, by miał o niej dobrą opinię. Nagle pomyślała, że może powinna mu odpowiednio odpłacić za jego bezczelność. W sumie, czemu nie.
- W porządku. Prześpię się z tobą – powiedziała lekko. – Za milion dolarów.