Nareszcie postanowiłam nadrobić zaległości i skomentować ostatnio przeczytane książki.

Co do zachwytów nad "Małżeństwem idealnym" przyłączę się tylko w części. Podobał mi się najbardziej początek. Potem tez nie było źle ale mnie nie zachwycało. Nie wiem czemu. Mało rzeczy jest do których mogła bym się przyczepić, ale po lekturze nie odczuwam takiego zachwytu jak reszta z pań.

Po pierwsze i to mnie najbardziej boli, okazało sie, że siostra Iva wcale nie jest taka wredna jędzą jaka na początku się wydawała. Lubie kiedy jak ktoś jest na początku zły (lub coś :D), to już do końca figuruje na liście czarnych charakterów.

Dalej...
Główni bohaterowie nawet mi sie podobali, a szczególnie bohaterka. W końcu jakaś osoba z silnym charakterem. Dusiła się w swoim małżeństwie. Była tylko ozdobą i partnerką do łózka. W końcu powiedziała dość i bardzo efektownie odeszła. I brawo jest za to (bo nie zaprzeczymy takich bohaterek jest malutko). Ivo.. No on może mnie nie irytował, ale jakoś nie zwracałam na niego wielkiej uwagi. Choć niewątpliwie facet nie był pokroju Włochów i Greków i za to ma wielki plus...

Podobał mi się bardzo watek ze wspólnym remontowaniem mieszkania. Trochę mało rozwinięty jak na mój gust, ale mimo wszystko ciekawy. Ociupinkę się moim zdaniem zbliżyli podczas malowania tego sufitu.
I watek z siostra Belle tez mi się podobał. Kiedy zaczęła jej szukać, stanął mi przed oczami obraz panny z dobrego domu. Wzorowa uczennica, schludnie i przyzwoicie ubrana... A tu taka niespodzianka.

Co do okładki to moim zdaniem bardo ładna... Zgadam sie z Milką że nie adekwatna do treści, ale może ma przedstawiać już n lat później, kiedy ich małżeństwo szczęśliwie się rozwija i włosy jej urosły :D.

Książka dobra i zdecydowanie sięgnę po kolejne tomy z tej mini serii.

Nie miałam zamiaru kupować tej książeczki, ale przypadkiem wypatrzyłam ją u pana, który sprzedaje używane książki i stwierdziłam, że za parę groszy to kupię i przeczytam, a co mi tam...:) A tu wielka niespodzianka, bo książka bardzo przypadła mi do gustu, no i po odkryciu, że jest to część serii (do których mam słabość) zamówiłam 2 kolejne częśći:) To, co mnie tu urzekło to faktycznie podkreślana już przez wiele osób dojrzałość głównych bohaterów. Czasami trzeba mieć w sobie dużo odwagi, by zmierzyć się z demonami przeszłości i co więcej wyjść ze złotej klatki, w której się żyje. Ja wychodzę z założenia, iż każdy, jeżeli coś w życiu mu nie pasuje, powinien wziąć się za to i coś zmienić. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że łatwo mówić, a niestety gorzej jest coś zrobić, dlatego szacunek dla tych, którzy chociaż próbują:) Stąd pewnie tak dużą sympatię poczułam do Belle i Iva...Naprawdę rewelacyjna lektura, jak na Harlequin oczywiście:)

Ja myślę, że zaskoczenie wynika raczej z dwóch faktów:

1. Nieznajomość faktów medycznych- odwracalność zabiegu wazektomii. Nie każdy jest tak dociekliwy, aby sprawdzić jak to rzeczywiście jest.
2. Nieuważne czytanie książki, ominięcie istotnych faktów (tak było niestety w moim przypadku)

Potraktowałam "Małżeństwo idealne" jako lekturę typowo rozrywkową, nie wymagaącą nadmiernego myślenia i analizy, no i się przejechałam ;) Jak widać pewne stereotypy nadal się mnie trzymały. Teraz zwracam większą uwagę przy czytaniu.
Dla mnie elementem, który mnie zdziwił była ciąża, ale po ponownym, dokładniejszym pzeczytaniu książki i sprawdzeniu dodatkowo strony medycznej zabiegu, rzeczywiście wszystko jest mocno umotywowane i w książce nie znajduję, wbrew wcześniejszej opini, niezgodności w prowadzeniu akcj.
Trochę samokrytyki, teraz moim hasłem jest "Czytać UWAŻNIE i nie ulegać stereotypom dotyczącym literatury"

Bardzo podobała mi się tam książka. Jest ona taka... dojrzała. Zarówno Belle, jak i Ivo, to bohaterowie doświadczeni, świadomi swoich potrzeb, nie ulegający łatwo powierzchownym uczuciom i mrzonkom. Cenię Belle za to, że zdecydowała się zakończyć związek, który w oczach obojga był jedynie fikcją. Zarówno Belle, jak i Ivo wiedzieli, że to, na czym powinien przede wszystkim opierać się związek, to miłość. Nie poczucie bezpieczeństwa, nie stabilizacja, a właśnie miłość. Miłość ta oczywiście była, jednak z powodu problemów nazwijmy to komunikacyjnych, bohaterowie nie domyślali się swoich prawdziwych uczuć. Jak już domyślać się zaczęli, wszystko poszło z górki :)
Bardzo podobała mi się postać Mirandy, która w mojej ocenie swobodnie mogłaby być bohaterką osobnego opowiadania.
W pamięć zapadła mi scena, w której Belle po raz pierwszy widzi swojego męża w dżinsach. Niby drobiazg, a cieszy :)
polecam wszystkim :)

Po przeczytaniu książki, mogę stwierdzić, że należy ona do tych niewielu naprawdę cennych perełek wśród harlequinów.
Belle i Ivo żyją ze sobą właściwie prawie się nie znając. Oboje skrywają swoją przeszłość, nie komunikuja się ze sobą. To idelane, na kartach tabloidów, małżeństwo zostanie poddane gruntownym przemianom. Bohaterka postanawia wyrwać sie z "papierowego" związku, uzyskać samodzielność i dokonać rozliczenie ze smutną przeszłością. Belle przestaje być ozdobą swego męża, bezwolną "lalką" telewizji śniadaniowej, agentów i charakteryzatorów, odkrywa prawdziwą siebie. Autorka stworzyła naprawdę silną postać kobiecą, bohaterkę, która nie ulega, tak jak wiele jej podobych, erotycznemu przyciąganiu, kobietę, która umie powiedzieć "Nie", a w harlequinach to prawdziwa rzadkość. Dodatkowego "smaczku" opowiadaniu nadają postać zaborczej, z pozoru, siostry Iva, oraz buntowniczej i niespokojnej siostry Belle.
W książce, podobnie jak Asiuni21, nie spodobało mi się zakończeńe, jeśli autorka decyduje się już na wprowadzenie pewnego watku to powinna zachować konsekwencje lub wcale go nie wprowadzać, mam dosyć wątpliwej jakości "cudów", jakby nie wystarczył happy end, musi być on jeszcze polukrowany, przesłodzony i udekorowany toną innych ozdóbek.
I jeszcze jednen aspekt, który mnie niezwykle irytuje, nie ma jednak wpływu na treść, a mianowicie okładka. Może jestem czepliwa, ale na ten aspekt książki zawsze zwracałam dużą uwagę. Nie znoszę kiedy okładka nijak ma się do treści książki, rozumiem, że okładki są odpowiednio stylizowane i nie zawsze przedstawiają konkretną scenę z ksiażki, ale kiedy nie zgadzają się podstawowe fakty to jestem zirytowana.
Modelka, jesli już ma długie włosy to powinny być koloru blond jeśli natomiast, miała przedstawiać Belle po przemianie to włosy powinny być krótkie, takie szczególiki a jednak dość irytujące.
Książka świetna, dostrzegam w niej drobne niedociągłości i zgrzyty, jednak dla innych to co dla mnie jest minusami może nie mieć żadnego znaczenia.

Czy wierzycie w małżeństwo idealne? Ja nie, ale ten tytuł zachęcił mnie do sięgnięcia po tę książeczkę i mnie nie rozczarował. To wzruszająca historia popularnej prezenterki telewizyjnej Belle Davenport i jej oddanego męża milionera Iva Grenville’a. Autorka w bardzo sugestywny sposób ukazuje, jak partnerzy, osoby na pozór bardzo sobie bliskie, w skutek tajemnic, niedomówień i braku szczerej komunikacji, mogą miesiącami żyć obok siebie tak naprawdę wzajemnie siebie nie znając. Czytając poznajemy do czego prowadzi taka sytuacja i jak wiele zależy od przełamywania własnych oporów i podjęcia próby uzewnętrznienia się przed kochaną osobą. Bo czy można kochać i budować zdrowe relacje pozostając w rzeczywistości….. obcymi sobie ludźmi?
Zachęcam do sięgnięcia po ten ciepły, wzruszający romans, z którego głównymi bohaterami pewnie niejedna osoba mogłaby się z powodzeniem zidentyfikować.