Dla Niny Stone kariera jest najważniejsza. Dawno temu obiecała sobie, że nigdy nie powtórzy błędów swojej matki i nie będzie od nikogo zależna. Przystępując do konsorcjum Crosslyn Rise, liczy na wysokie zyski ze sprzedaży mieszkań. Nie spodziewa się jednak, że spotka tam kogoś, kto zburzy jej poukładany świat.

John Sawyer, jeden z udziałowców, od początku irytuje Ninę. Ma całkowicie inne podejście do interesów i życia prywatnego. Nie podąża za karierą i pieniędzmi. Prowadzi małą księgarnię, a wszystkie wolne chwile spędza z ukochanym synem.

Tych dwoje spiera się o sposób promocji Crosslyn Rise. Chcąc ustalić wspólne stanowisko, spotykają się coraz częściej, a ich rozmowy schodzą na tematy osobiste. Nina dostrzega w Johnie interesującego mężczyznę, pełnego ciepła, który może być wspaniałym mężem i ojcem. Wkrótce zaczyna sobie uświadamiać, o czym tak naprawdę marzy…

 

 

Fragment książki:


Dom Johna Sawyera, niewielki, biały budynek w stylu wiktoriańskim, stał w cichej uliczce niedaleko centrum miasteczka. Pierwsze piętro było ciemne, parter - oświetlony. Nina nacisnęła mosiężną klamkę i weszła do środka.
- Halo? - zawołała, zamykając za sobą drzwi. Nie doczekała się odpowiedzi, więc powtórzyła głośniej: - Halo?
- Już idę - usłyszała. Po chwili na schodach rozległy się miękkie kroki i pojawił się John. A w każdym razie ktoś, kto mógł nim być. Twarz częściowo zakrywało trzymane w rękach pudło, dość ciężkie, sądząc ze sposobu, w jaki mężczyzna postawił je ostrożnie na ziemi.
- Jesteś bardzo punktualna - powiedział w swój zwykły powolny sposób, prostując się.
Przez chwilę nie mogła wydobyć z siebie głosu. Mężczyzna miał rysy i głos Johna, ale tylko to łączyło go z człowiekiem znanym jej z posiedzeń konsorcjum. Ten John nie był blady, lecz zaczerwieniony od ruchu i wysiłku fizycznego, a dół twarzy zacieniał całodniowy zarost. Potargane brązowe włosy, zlepione na czole, sterczały w różnych kierunkach. Otarł strużkę potu ze skroni przedramieniem, zdecydowanie muskularnym i gęsto porośniętym włosami.
- Staram się - powiedziała lekkim tonem, nie odrywając od niego oczu.
- Ciasno tu, więc muszę magazynować książki w piwnicy. Usiłowałem wygospodarować trochę miejsca, by pomieścić nową dostawę. Przepraszam cię, gdybym wiedział, że tak się spocę, wziąłbym prysznic i przebrał się.
- Nie ma o czym mówić. - Nina też od rana nie zmieniła sukienki. - Już koniec dnia. Poza tym nie będę tu na tyle długo, by to miało znaczenie. Jestem pewna, że raz-dwa wyjaśnimy sobie wszystkie problemy.
- No, nie wiem - John przygryzł wargę - ale próbuj. - Pochylił się, by jednym ruchem przeciąć taśmy pudła. - Mów, ja słucham.
Miał na sobie tę samą koszulę w kratę co rano, tylko spodnie zmienił na dżinsy, tak ściśle opinające jego biodra, że ramiona wydawały się zbyt szerokie. Nie spodziewała się tego, sądziła raczej, że John jest cherlakiem. Tymczasem właśnie przyniósł karton książek, nie tracąc oddechu. Jego ramiona, przedramiona, obciągnięte dżinsami nogi robiły wrażenie silnych.
- Słucham cię - powtórzył, patrząc na nią z lekką kpiną w oczach.
- Nie masz okularów! - Nina nagle zdała sobie sprawę, dlaczego wydaje się jej całkiem inny.
- Czasami przeszkadzają.
- Nie potrzebujesz ich na co dzień?
- Tylko kiedy czytam. Albo kiedy prowadzę samochód. - Odwrócił się, przykucnął przy półce koło kasy i zajął się układaniem książek. Gdy się w końcu wyprostował, Nina zdała sobie sprawę z jeszcze jednej rzeczy: choć w porównaniu z Carterem Malloyem czy Gideonem Lowe’em nie wydawał się zbyt wysoki, to jednak miał pewnie z metr osiemdziesiąt i górował nad nią o dobre dwadzieścia centymetrów.
- Zupełnie inaczej wyglądasz - powiedziała, zła na siebie, że odmieniony John Sawyer tak ją wyprowadził z równowagi. - Gdybym tu weszła ot, tak sobie, nie wiem, czy rozpoznałabym w tobie tego faceta z banku.
John wzruszył ramionami.
- Inne otoczenie, to wszystko. Wciąż jestem tym samym facetem, którego powinnaś przekonać do niebotycznej ceny za mieszkania w Crosslyn Rise.
- Niebotycznej? - Nina natychmiast się najeżyła.

 

O nas:

 

"Barbara Delinksy stworzyła cudowną i interesującą książkę. (...) "Marzenia się spełniają" to romantyczna książka łącząca strach, miłość i troskę o naszych najbliższych. Ja zapewne jeszcze nie raz sięgnę po tę powieść, gdyż zostałam nią oczarowana." Czytaj więcej: www.choco-book.blog.onet.pl

 

 

 

 

 

 

 

"Marzenia się spełniają były dla mnie jak świeży powiew wiatru. Znany, ale mile widziany.(...)Książki Barbary Delinsky czyta się szybko i z prawdziwą przyjemnością, język jest łatwy w odbiorze. Gdy zaczyna się czytać nie sposób się oderwać i niecierpliwie przewraca się strona po stronie by poznać zakończenie. Nie są to zwykłe romanse – pokazują, że warto marzyć i wierzyć w spełnienie owych marzeń." Czytaj więcej: www.zapatrzonawksiazki.blogspot.com

 

 

 

 

 

 

"Kolejny raz poczułam chwile wzruszeń i radosnych uniesień czytając dzieło Barbary Delinsky. Autorka potrafi w prosty sposób pokazać to, co tak naprawdę w życiu jest najważniejsze, czyli rodzina, zdrowie i miłość.(...)Szczerze polecam zapoznać się z książką ,,Marzenia się spełniają’’. Nie jest ona tylko zwykłym romansem, lecz zawiera w sobie ważne wartości przepełnione uczuciami, emocjami, codziennymi problemami i poszukiwaniem szczęścia." Czytaj więcej: www.cyrysia.blogspot.com

 

 

 

 

 

"Gdybym mogła opisać tę książkę jednym słowem, powiedziałabym: "świetna". Uwielbiam takie historie. Są one krótkie, ale ciepłe, a nawet gorące. (...)Zostałam wciągnięta w wir wydarzeń, które zakończyły się szczęśliwie, co uwielbiam. Uważam, że książka najlepiej nadaje się na chłodne zimowe wieczory, kiedy można sobie usiąść z kubkiem gorącej herbaty i przy lampce zagłębić się w wspaniałą, choć krótką lekturę. Polecam z całego serca." Czytaj więcej: www.klaudia-librairie.blogspot.com