Harlequin

Po przeczytaniu recenzji spodziewałam się tajemnicy, trochę grozy i wątku miłosnego........... i nie zawiodłam się. :) Książka napisana jest lekkim, prostym językiem i czyta się ją "jednym tchem". Kończąc czytać jedną część, czytelnik nie może doczekać się następnej. Po przeczytaniu wszystkich trzech części czuję pewien niedosyt. Czy będą kolejne części o pozostałych strażnikach?

„Mroczna noc” to pierwszy tom trylogii „Władcy Podziemi”. Powieść tą określiłabym jako genialny pomysł, w wielkim potencjałem, nie do końca wykorzystanym przez autorkę. Ale po kolei…

Cała fabuła to bardzo ciekawe wykorzystanie mitu o puszce Pandory; to taka opowieść na motywach słynnego mitu, alternatywna wersja wydarzeń. Dowiadujemy się, że to wcale nie Pandora otworzyła puszkę, poznajemy bardzo przykre konsekwencje tego wydarzenia.
I nie sposób nie przyznać, że ta opowiedziana historia jest po prostu pasjonująca. Naprawdę, nie będzie przesadą, jeśli powiem, że rzadko spotyka się tak świetnie skonstruowaną fabułę.

Kolejnym plusem jest to, że romans nie stanowi tutaj wcale głównego wątku opowiedzianej historii. Owszem, jest go dużo, jednak równie dużo, co romansu jest tutaj akcji.
Są intrygi, zagadki, momenty niepewności.
Pod koniec jest nawet bardzo ciekawy i zaskakujący zwrot akcji - kolejny duży plus dla autorki.

Również bohaterowie są niezwykle intrygujący. Tak jak żadna z postaci kobiecych nie wzbudziła mojej większej sympatii, tak mężczyźni to po prostu cudo. Bohaterowie to kolejny bardzo ciekawy pomysł autorki. Strażników dręczą bowiem demony, które „uciekły” z puszki Pandory. Każdemu przypisane jest inne przekleństwo. Moją ulubioną postacią jest zdecydowanie Parys, który wprowadzał do powieści wiele komizmu.

Jednak książka ma swoje minusy; dla mnie największym problemem był tu język. Mimo, że książka dzieje się w czasach współczesnych, to język stylizowany jest na, nazwijmy to ogólnie, "starodawny" (mieszanka baroku, średniowiecza i innych epok). Nie tylko w wypowiedziach bohaterów (co mogło by być wytłumaczone tym, że są oni nieśmiertelni i te wszystkie epoki przeżyli), ale też w zwykłej narracji. Niestety ten zabieg nie wyszedł najlepiej.

Pojawia się również kilka żenujących cytatów. Moje trzy ulubione, to:
"- Danika - usłyszał własny głos i kutas podskoczył ochoczo. - Ładne imię. Ja jestem Reyers."
"Jego pożądanie było zbyt mroczne, nie było w nim miejsca na uśmiech."
"Fiut żwawo podskoczył, jakby przytakiwał radośnie."
:)

Pomimo kilku wad, „Mroczna noc” to na pewno powieść godna uwagi zwłaszcza dla miłośników paranormal romance. Książkę czytałam z wypiekami na twarzy i cały czas coś mnie pchało, żeby czytać dalej i dalej.

Mam nadzieję, że wydanie serii w Polsce nie zakończy się na trech tomach. Książka jest śwetna, pomysł na fabułę naprawdę orginalny. Cała plejada barwnych postaci mających swoje problemy, bohaterzy powieści budzą sympatję czytelnika. To książka, którą warto przeczytać chociżby dla zawartego w niej humoru, w niektórych miejscach nie mogłam wręcz powstrzymać się od śmiechu.
Ta powieść zawiera w sobiew wszystko, czego oczekuję od dobrej książki: ciekawą, niebanalną historię;humor tajemnicę, barwne grono postaci,które chce się poznać bliżej, historię prawdziwej, pieknej miłości, gotowość do poświęcenia dla ukochanego/ukochanej, historie walki z samym sobą... Mogę wymienić jeszcze kilkadziesiąt powodów dla, których tę książkę należy przeczytać, najlepiej jednak przekonać się samej o wyjątkowości tej historii. Z niecierpliwością czekam na kolejne tomy serii "Władcy Podziemi".

Od jakiegoś czasu, a dokładnie od chwili wydania w Polsce pierwszej książki Stephanie Meyer, możemy obserwować narastanie mody na romanse z wątkami paranormalnymi. Wydaje się coraz więcej książek należących do tego gatunku, a sam gatunek zyskuje coraz większe rzesze zwolenników. Niestety większość z pojawiających się na naszym rynku książek reprezentuje niski poziom i jest przeznaczona dla nastolatków.

Nieliczne wydawnictwa decydują się na publikację książek skierowanych bardziej dojrzałych czytelniczek. Jednym z takich wydawnictw jest Mira za swoją serią Paranormal Romans, choć tu muszę zauważyć, że do tej pory książki zaliczane do tej serii w większym stopniu były thrillerami lub romansami sensacyjnymi z wątkami paranormalnymi , niż czystymi Paranormalami.

Dopiero wydaną ostatni przez Mirę „Mroczną noc” Geny Showalter mogę bez wahania przyporządkować do tego gatunku.

„Mroczna noc" jest pierwszym tomem cyklu „Władcy Podziemi", w oryginale cykl nazywa się „Lords of the Underworld”, składa się obecnie z 7 powieści, a kolejne tytuły mają ukazać się w latach 2010-2011. W Polsce wydane zostaną jeszcze dwa kolejne tomy: ”Mroczna więź” („The Darkest Kiss”) oraz „Mroczna żądza” („The Darkest Pleasure”), co będzie z kolejnymi częściami nie wiadomo.

Cykl opowiada o antycznych wojownikach, którzy kierowani dumą i ambicją, doprowadzili do uwolnienia demonów z puszki Pandory, za co zostali skazani przez bogów na wieczne życie. Połączeni na wieki z demonami muszą walczyć z nimi o zachowanie swej wolnej woli.

Pierwszy tom cyklu „Mroczna noc” poświecony jest Madoxowi, który przed wiekami zabił Pandorę, za co pokutuje, umierając co noc, oraz walcząc z Furią, demonem z nim połączonym. Maddox spotyka Ashlyn, obdarzoną zdolnością słyszenia rozmów, które kiedykolwiek odbyły się w danym miejscu. Dla nikogo zapewne nie będzie zaskoczeniem, że tych dwoje zapała do siebie czymś na kształt uczucia. Gdy są razem, ona zyskuje spokój, przestaje słyszeć głosy, jemu łatwiej jest opanować Furię. Jednak jak to w życiu bywa nic nie jest proste, dlatego też i na ich drodze stanie sporo problemów. Natura Maddoxa, brak zaufania i jawna wrogość jego towarzyszy do Ashlyn oraz wiele innych.

W tle historii Ashlyn i Maddoxa, mamy zarysowany konflikt między bogami a skazanymi przez nich na egzystencję pełną bólu antycznymi bohaterami, konflikt między Tytanami a bogami, oraz konflikt między bohaterami a Łowcami (ludźmi). Maddox przez czas jakiś podejrzewa Ashlyn o przynależność do Łowców. Jak widać konstrukcja świata przedstawionego w powieści jest niezwykle ciekawa i oryginalna, pisarka nie kopiowała z innych, a pokusiła się o stworzenie czegoś własnego i nowego. Szczególnie ciekawi są bohaterowie, antyczni wojownicy połączeni i zmagający z demonami: Maddox z Furią, Reyes z Bólem, Parys z Rozpustą, itp… Wszyscy mroczni i niebezpieczni, mają w sobie to coś, co sprawia, że nie można im się oprzeć.

Podobnie jak samej książce. Wciąga i to niesamowicie. Świetny fabuła, niezwykli bohaterowie, styl pisania Showalter, proste i krótkie zdania, sprawiły, że książkę przeczytałam za jednym posiedzeniem. Do niewątpliwych plusów książki należy również zaliczyć erotykę , obecną „Mrocznej nocy”, a jest jej całkiem sporo , a co najważniejsze sceny erotyczne napisane są porządnie, co niestety nie zdarza się dość często.

Na koniec kilka słów o okładce, która mnie uwiodła. Nawet gdyby książka, była do niczego, całe szczęście tak nie było, kupiłabym ją sobie dla samej okładki, w której zakochałam się od pierwszego spojrzenia. Mam nadzieję, że pozostałe okładki książek z tego cyklu będą trzymały ten sam poziom.

Podsumowując, książce mówię cztery razy tak: fabule, bohaterom, stylowi pisarki oraz okładce. Polecam zarówno fanom romansów paranormalnych jak i osobom, które z tym gatunkiem nie miały styczności, bądź miały i się zniechęciły. Ta książka przekona was do zmiany zdania na temat tego typu książek.