No nareszcie miałam czas by się tą książką zająć i połknęłam ją w całości. Nie wiem czy to dlatego, że wiedziałam o tym, że tłumaczenie jest niepełne, ale podczas lektury "Mrocznej nocy" miałam wrażenie, że czegoś w tej książce brakuje. Tak jakby została na szybko napisana. Niestety mój angielski nie jest aż tak dobry bym mogła czytać wersje zagraniczne, ale moja siostra jest przerażona jak bardzo wydawnictwo wyżyło się na oryginale i go okroiło. Jest to bardzo smutne, bo mimo wszystko czytelnicy chcą przeczytać wszystko co napisała autorka a nie tylko część.

Nie znaczy to oczywiście, że książka mi się nie podobała. Nawet bardzo mi przypadła do gustu. Nie umiem powiedzieć czy Mroczna Więź była lepsza od pierwszego tomu Władców Podziemi. Wydaje mi się że ogólnie trzymają mniej więcej ten sam poziom. Obie mają swoje mocne i słabe strony.

Bardzo spodobała mi się postać Anyi. Jest szalenie samodzielna i niezależna (a ja bardzo lubię kiedy kobieta nie ulega łatwo mężczyźnie :D). Nie da się też zaprzeczyć, że jest stuknięta, w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Bardzo żywiołowa i zabawna osoba, wprowadza humor do książki, czym ostatnim razem zajmował się głównie Parys. Jej przypadłość do drobnych kradzieży jest w pewien sposób urocza, moją siostrę oburza (jak to ujęła "pachnie to kleptomanią"), ale moim zdaniem dodaje to książce i postaci Anyi pewnego uroku.
Nie jest to tez kobieta szczególnie twarda. Bolą ją wszystkie zniewagi jakich doświadcza od otoczenie, a szczególnie te wypowiedziane przez Luciena. W sumie widząc, że jest to w pewnym sensie bardzo delikatna i krucha istota, która chowa się za maską kpin i wyuzdania (:D).

Lucien zaintrygował mnie już w pierwszej części (chociaż bardziej zaintrygował mnie Torin). Bardzo zamknięty w sobie, oddany swoim przyjaciołom i pełen kompleksów. Musi zmagać się ze swoją klątwą, z demonem Śmierci. Widać jak bardzo tego nienawidzi i jak mu ciężko. Bardzo wyraźnie widać to na historii jego związku z Mariah.
Spotyka w końcu Anyę i ta szalona kobieta wywraca jego świat do góry nogami. Początkowo broni się przed uczuciem do niej, lecz w końcu się poddaje i zamienia się w kolejnego owładniętego miłością wojownika gotowego dla swojej kobiety na wszystko. No i stracił już co nie co z tej swojej postawy silnego macho. Mam tylko nadzieje, ze nie zrobią z niego takiego samego pantoflarza jak to sie sprawa miała z Madoxxem. Siedzi biedny cały czas koło tej swojej Ashlyn i skacze dookoła niej. Trochę go zmieciono pod dywan moim zdaniem. Ale znając Anyę i jej tendencję do uczestniczenia w każdym zamęcie jaki ma miejsce można się chyba tego nie obawiać. A może właśnie trzeba? Bo jeszcze nie daj Bóg całkowicie go zdominuje.

W Mrocznej Więzi jest dużo nowych ciekawych wątków i postaci. Parys i Sienna. Jak ją zabili to niemal porwałam książkę i już do końca czytałam w niecierpliwości by ja jakoś ożywili, a tu nic. Wiązałam z nimi wielkie nadzieje. Koleżanka czytała już trzecią część i od niej wyciągnęłam jak to tam z tym strażnikiem Rozwiązłości będzie dalej i znów wielki rozczarowanie. Ale cóż jakoś to zniosę.
Postać Williama też bardzo interesująca i ciekawi mnie co będzie z nim dalej.
Za mało bardzo za mało było Torina. Kilka nędznych wzmianek.
Postać wiecznie milczącego Amuna tez bardzo intrygująca.
Gideon i jego wieczne kłamstwa, nastrajają do niecierpliwego czekania na kolejne części :D (które mam nadzieje będą).
To oczywiście część postaci, ale te mnie jak na razie najbardziej interesują.

Co mi się nie bardzo podobało w książce to jej zakończenie. No dobra jakoś mogę to znieść. Że główna akcja kończy się dosłownie w kilku, skromnych ostatnich rozdziałach. Jednak zakończenie fabuły w tak oględny sposób było największym błędem jaki autorka mogła popełnić (a może to wina tłumaczenia). Tu akcja wrze, Kronos zamyka Anyę w Klatce Kompulsji, czytelnik spodziewa sie jakiś większych komplikacji itd, a tu nagle NIESPODZIANKA! nowy akapit i juz cztery dni później, Luciec cały i zdrowy i w ogóle wpada na pomysł jak przywrócić ukochanej pamięć i happy end...
Ignorancja kompletna i aż mnie boli serce. Masakra po prostu.

Mimo wszystko książka ciekawa i bardzo ja polecam wszystkim fanom mieszanki fantastyczno-romantycznej. Sceny erotyczne są bardzo wyraziste (choć wydaje mi się, że w pierwszej cześć było jakby bardziej pikantne :D). Osoby szukające subtelnego romansu niestety nie zadowolą się tą pozycją.
Akcja kończy się w interesującym i intrygującym miejscu. Nie mogę już wprost doczekać się trzeciej części. Mam nadzieje, że pogłoski o wydaniu kolejnych tomów są jak najbardziej prawdziwe i że będą w całości przetłumaczone i nieocenzurowane (taka drobna aluzja, wiecie :)).

Z całą pewnością „Mroczna więź” to nie jest książka, którą można polecić każdemu. Jestem prawie pewna, że dla wielu czytelniczek będzie ona zbyt „mocna”, zarówno w odniesieniu do bohaterów, fabuły jak i języka. W zalewie mdłych i nudnych romansów paranormalnych z rozmemłanymi wampirami i innymi fantastycznymi stworami ta książka błyszczy. I w żaden sposób nie możemy o niej powiedzieć, że jest mdła czy nudna. Jednakże ktoś oczekujący czegoś delikatnego, wyważonego i spokojnego będzie mocno rozczarowany.

Bo książka aż kipi od energii. Przyznam się, ze na początku nieco mnie to raziło, ale w miarę czytania, byłam coraz bardziej zadowolona z obcowania z głównymi bohaterami tej książki Anyą, boginią Anarchii i Lucienem, nieśmiertelnym herosem połączonym z Demonem Śmierci. Podobało mi się odwrócenie tradycyjnego schematu, kiedy to mężczyzna zabiega o kobietą, kiedy to on uwodzi. W „Mrocznej więzi” stroną aktywną jest Anya, to ona stara się zwrócić na siebie uwagę Luciena, rozkochać go w sobie, uwieść. Jej wysiłki z racji opinii o niej panującej, jest uważana za totalną zdzirę, i przeszłości Luciena przynoszą marne skutki. Cała sprawa jeszcze się skomplikuje, gdy do akcji wkroczy Kronos i wyda Lucienowi rozkaz zabicia Anyi. Lucien ściga Anyę, ona ściga jego a w tle nieśmiertelni herosi, Reyes, Sabin, Parys, Strider poznani w poprzedniej części cyklu walczą z o przerwanie z bogami i ludźmi. Jednakże znajomość poprzedniej części nie jest nam potrzebna, by z przyjemnością czytać „Mroczną więź”.

Anya i Lucien to o wiele ciekawsza para bohaterów niż Maddox i Ashlyn. Anya, która dla higieny psychicznej od czasu do czasu musi coś ukraść to jedna z najciekawszych kobiecych postaci, z jaką miałam ostatnimi czasy do czynienia. Nie przebiera w słowach, jeżeli czegoś pragnie to sięga po to, a przy tym mimo tego, że jest boginią zachowuje się w porządku. Ma za sobą pewne traumatyczne przejścia, na domiar złego wisi nad nią klątwa, mocno komplikująca jej życie. Lucien, cały pokryty bliznami, mężczyzna o różnokolorowych oczach, połączony z Demonem Śmierci, podejrzliwy nieufny i wrogo nastawiony do Anyi, nie jest dla niej zbyt przyjemny. A jednocześnie na swój sposób jej pragnie, mimo tego udaje mu się odpierać jej zakusy, przynajmniej przez jakiś czas…. Bo w końcu musi ulec, wszak to nic innego niż romans.

Na koniec kilka słów o tym, co mnie na początku mocno raziło, a potem stało się jednym z największych atutów tej powieści język. Można go określić jednym słowem jako dosadny. Krótkie, nierozbudowane zdania. Przewaga dialogu nad opisem. Bohaterowie nie ważą swoich słów, co i rusz wkrada się słowo nie pasujące do uszu niewinnej damy. Ale i żaden z bohaterów tej książki niewinny nie jest, dlatego ten dosadny język z pojawiającymi się w nim wulgaryzmami, pasuje do nich. Książka niesamowicie by straciła gdyby była zbyt ugrzeczniona w tej właśnie warstwie.

A tak dzięki połączeniu nietypowych bohaterów, zaskakującej fabuły i żywego języka, mamy do czynienia z świetną książką, którą czyta się jednym tchem. Wołając „Więcej! Więcej! Więcej!” A teraz zabieram się za „Mroczną żądzę”.

No i cóż mogę powiedzieć... Bardzo jestem wdzięczna Wydawnictwu Mira, za wydanie tej serii - bo jest naprawdę świetna i dzięki temu ją odkryłam. Tyle, że to tłumaczenie i ta cenzura... No po prostu boję się sięgnąć po Mroczną Więź. Czytałam już całą serię po angielsku, no i mocno mnie rozczarowało, że historia Maddoxa została aż tak okrojona. Bo ja wiem, zastanawiam się czy to kwestia oszczędności papieru czy też dbałości o nasze "delikatne" nerwy. Jeśli to drugie to chciałabym zapewnić, że wystarczyłoby jakieś ostrzeżenie na okładce, czy coś. Muszę się zgodzić z fonfin: jeśli płacimy za książkę to dlaczego dostajemy uboższą wersję niż koledzy zza morza? To... cóż... ciut niesprawiedliwe. Poza tym: w Stanach ta seria jest naprawdę popularna i to dlatego, że jest naprawdę dobra i innowacyjna - dlatego uważam, że wierne tłumaczenie naprawdę tylko przyczyniłoby serii więcej fanów w Polsce, a co za tym idzie, na pewno wydawnictwo by na tym skorzystało.
Teraz jeśli chodzi o Luciena i Anyę... Ech, pewnie przeczytam, bo naprawdę kocham tę serię, no ale się po prostu rozpłaczę, jeśli zostaną wycięte moje ulubione sceny czy dialogi.
Inna rzecz: po dotarciu do The Darkest Passion, czyli piątej części, coś mnie zastanawia. Mianowicie, seria jest u nas "trylogią". Okey, tylko że historia w wersji angielskiej na trzeciej części się nie kończy. To znaczy klucz fabuły: Tytani, puszka, artefakty, starcia z Łowcami - to wszystko w trzeciej części właściwie dopiero zaczyna się rozkręcać. Więc zaczęło mnie zastanawiać czy u nas seria zostanie tak po prostu ucięta zanim się dobrze rozkręci, czy też jednak możemy liczyć na wydanie historii Sabina, Aerona i Gideona, a także ewentualnych następnych części.