Ally Blake – Narzeczona szefa

Mitch Hanover szuka pracownika, który pomoże mu wskrzesić rodzinny biznes. Gdy na progu jego galerii staje ekstrawagancka Veronica Bing i oświadcza, że rozwiąże wszystkie jego problemy, Mitch podejmuje ryzyko i decyduje się ją zatrudnić…

Liz Fielding - Dwie drogi  

Grace McAllister postanawia zostać matką zastępczą i urodzić dziecko swojej bezpłodnej siostrze i szwagrowi. Jej przyjaciel, Josh Kingsley, próbuje ją powstrzymać przed tym krokiem. Gwałtowna reakcja Josha i jego nagły wyjazd na drugi koniec świata wywołują w niej rozżalenie...

Fragment książki:

Była wysoka, miała ciemne kręcone włosy, a ogromne okulary przeciwsłoneczne zakrywały połowę jej twarzy. Pełne czerwone wargi rozciągały się w olśniewająco białym uśmiechu. Kątem oka zauważył czarną koszulkę bez rękawów odsłaniającą szczupłe ramiona, które jeszcze niedawno musiały być wystawione na działanie słońca silniejszego niż to, które świeciło nad Melbourne podczas długiej zimy.
    Na lewym nadgarstku zagrzechotał tuzin dziwacznych czarnych bransoletek, gdy Kristin potrząsnęła ręką nieznajomej, zanim znów padły sobie w objęcia.
    Dziewczyna nawet nie otworzyła drzwi. Jednym wdzięcznym ruchem wyskoczyła z samochodu, stukając o bruk czarnymi kozaczkami, do których wcisnęła nogawki najbardziej obcisłych czarnych dżinsów, jakie Mitch kiedykolwiek widział. Spodnie opinały krągłości, które nawet umarłego sprowokowałyby do powstania.
    Mitch potrząsnął głową. Nie był martwy i nie planował poświęcać tego dnia aż tyle uwagi żadnej kobiecie, a już na pewno nie tej, którą planował zatrudnić. Nie mógł jednak oderwać oczu od sylwetki za szybą.
    Szarpnął węzeł krawata, który nagle zaczął go uciskać. Wiązał go w ten sam sposób, odkąd w wieku pięciu lat po raz pierwszy przekroczył progi prywatnej szkoły. Dzisiaj wstał o piątej, jak zwykle. Przebiegł pięć kilometrów na bieżni w swoim apartamencie. Zjadł niskoglikemiczne, bogate w błonnik śniadanie.
    Rutyna pomagała mu walczyć z popołudniowymi przypływami adrenaliny, ale tym razem została pokonana przez parę obcisłych dżinsów. To na pewno wina Kristin i ich rozmowy o masażach i randkach z kobietami obdarzonymi zdolnościami lingwistycznymi. To przez nią tak się czuje. I musi to sobie teraz wyperswadować.
    Przyszłość tej firmy spoczywa w moich rękach, przypomniał sobie. To nie czas na pomyłki w ocenie. Pocieszył się myślą, że Veronica Bing ma na sobie najmniej odpowiedni do rozmowy o pracę strój i dlatego nie może być osobą, której firma potrzebuje, aby utrzymać się na rynku. Czy ta kobieta nigdy nie słyszała o granatowym żakiecie i cielistych pończochach?

Przez dziesięć lat żył wspomnieniem, jak trzyma Grace w ramionach, jak jej długie włosy łaskoczą go po szyi, jak usta, niewinne, lecz spragnione pocałunków, przywierają do jego ust, jak razem przenoszą się do krainy rozkoszy.
A potem... potem po cichu wstał z łóżka, świadom, że zrobił rzecz niewybaczalną. I dopuścił się kolejnego grzechu: wyszedł, zostawiając ją samą, śpiącą.
Tłumaczył sobie, że musiał tak postąpić.
Grace potrzebowała spokoju, poczucia bezpieczeństwa, domu, mężczyzny, który ją stawiałby na pierwszym miejscu, on zaś od najmłodszych lat marzył o przygodzie, o podróżach, o wędrówce. Pragnął być wolny, podejmować ryzyko, przed nikim się nie opowiadać.
Ale nic, co osiągnął lub zobaczył, nawet błyskawicznie zawarte i równie szybko rozwiązane małżeństwo, nie zdołało przyćmić w jego pamięci tej jednej nocy, którą spędzili razem. Grace nadal mu się śniła, nadal o niej marzył. W ostatnim roku miewał ogromne problemy z zaśnięciem. Gdy w końcu udawało mu się przysnąć na godzinę lub dwie, budził się spocony, obolały, z poczuciem straty: że coś ważnego go ominęło, że zaprzepaścił życiową szansę.
Musnął wargami skroń Grace, a potem, wdychając słodki zapach niemowlęcia, pocałował Posie w główkę. Nareszcie. Ból minął, rozpacz znikła. Przynajmniej na chwilę. Grace powoli odzyskiwała przytomność. Wciąż nie kojarzyła, gdzie jest i co to za dziwny ciężar spoczywa na jej piersi, dlaczego Michael stoi naprzeciwko i tak dziwnie na nią patrzy. Podświadomie czuła, że to nie może być on. Nagle wypowiedział jej imię.
- Grace...
Wypowiedział tak jak przed laty, zanim zgarnął ją w ramiona. I w tym momencie się ocknęła. Wiedziała, że to nie Michael, tylko Josh. Że Josh tuli ją tak, jakby nigdy nie zamierzał jej puścić. Tak jak tulił ją w jej snach. Jak tulił dziesięć lat temu, zanim wyszedł bez słowa, łamiąc jej serce. Przylgnęła do niego. Potrzebowała jego bliskości, siły, wsparcia. Poczuła, jak całuje ją lekko w skroń, a potem przywiera ustami do jej ust. Po dziesięciu latach wszystko było tak jak dawniej. Znikł chłód. Żar przenikał jej ciało i duszę.
O tym marzyła. Tego pragnęła.
Dziesięć lat temu Josh wyszedł bez słowa pożegnania. Kiedy obudziła się, jego nie było.
Oczywiście wrócił. Tu był jego dom. Ciągle wracał pełen wrażeń, opowieści, planów. Ale nie mógł usiedzieć w miejscu. Znów wyjeżdżał, pędził gdzieś, do kogoś.