Zgadzam sie z każdym słowem crissy.

Najbardziej ze wszystkich autorek (i autorów) romansów lubię Sandrę Brown. Mam do nie pewien sentyment bo pierwszy romans jaki przeczytałam wyszedł z pod jej ręki. Wśród jej książek które do tej pory przeczytałam był tylko jeden straszny gniot, ale reszta po prostu mnie zachwyciła. Zalicza się do nich również "Obietnica jutra".

Jest to przepiękna opowieść o zakazanej miłości, trudnych decyzjach, nadziejach i rozczarowaniach. Wciąga od pierwszej strony.
Spotkali sie na pokładzie samolotu do Waszyngtonu. Już od pierwszej chwili poczuli, że są dla siebie stworzeni. Niestety ich związek był nie realny. Ona jako przedstawicielka i członkini Stowarzyszenia walczącego o zainteresowanie władz sprawą jeńców wojennych w Wietnamie, z jasnych przyczyn nie mogła się wdać w żaden romans, tym bardziej z jednym z kongresmenów. Był by to wielki skandal na skalę krajową. Nic więc dziwnego, że oboje w początkowo próbowali tłumić swoje uczucia. Nie bardzo im to wychodziło, co widać na podstawie sceny z Paryża, kiedy pożądanie bierze górę. A potem przychodzi fala wyrzutów sumienia i wielkiego cierpienia z powodu złamanych zasad.
Wszystko jednak w końcu zmierza do szczęśliwego finału, choć po drodze oboje z bohaterów wiele przeszło. Wspierali się, ranili, dzieli chwile radości, by w końcu móc być ze sobą i dalej wspierać się i ranić i cieszyć z różnych spraw większych i mniejszych, lecz już bez cienia padającego na ich związek.

W książce poruszony jest temat jeńców wojny w Wietnamie. A może nie ich samych lecz ich kobiet, które zostały w kraju i w końcu stanęły przed bardzo ważnych wyborem. Czy czekać na męża, którego nie widziało się już od kilku lat i z każdym rokiem maleje szansa na jego powrót? Czy zacząć życie od nowa u boku innego mężczyzny? Właśnie przed takich wyborem stanęła Keely. Ale co ma zrobić kobieta która prawdziwą zoną była przez tylko trzy tygodnie? Czy można ją potępić jeśli po dwunastu latach samotnego życia, w końcu ponownie znajdzie szczęście? Z pewnością zdania będą podzielone,lecz prawda jest taka, że jesteśmy tylko ludźmi i potrzebujemy ciepła, miłości...

Zgadzam się tez koleżanką wyżej, że wątek Nicole i Charlsa jest bardzo ciekawy. Szkoda, że taki skromny, ale w końcu to nie o nich była książka.
Pięknie została ujęta tez postać porucznika Cox'a oraz przykład żony, która doczekała się powrotu męża.
To wszystko sprawia, że książka ma niesamowity klimat. Miesza sie tu mnóstwo pozytywnych i negatywnych emocji...

Bardzo polecam ta jak i również pozostałe książki Sandry Brown. Zostawiam najwyższą ocenę nie tylko za treść, ale i za śliczną okładkę.

Po "Obietnicę jutra" sięgnęłam skuszona wątkiem wojny w Wietnamie, oraz miejscem akcji, jakim jest Waszyngton. I nie zawiodłam się. To przepiękna książka, której z całą pewnością długo nie zapomnę.
To historia miłości od pierwszego wrażenia, w której jednak nie było niczego banalnego. Poznają się w najmniej sprzyjających okolicznościach. Ona - od dwunastu lat formalnie mężatka, ma zeznawać przed sejmową komisją, której On jest członkiem. Od początku nie jest więc łatwo. Na początku oboje nie są pewni, czy jakikolwiek związek ma w ogóle rację bytu, potem boją się, że ujawnienie ich znajomości może obojgu zaszkodzić. Ona, jako wierna żona, występuje przed komisją walcząc o nieuznawanie zaginionych w Wietnamie żołnierzy jako nieżyjących. On planuje kandydować do Senatu. Dużo czasu zajmuje im przekonanie się o tym, że z prawdziwą miłością nie da się walczyć.
Ona to Keely – trzydziestoletnia kobieta, od kilkunastu lat żyjąca samotnie, nie wiedząc, czy jej zaginiony w Wietnamie mąż Mark żyje, czy nie. Keely jest piękna, niezależna, osiągnęła sukces, ale w ogóle nie zdaje sobie sprawy ze swojej wyjątkowości. Od czasu zaginięcia Marka żyje w pewnym uśpieniu, jakby w ciele atrakcyjnej kobiety ciągle tkwił duch niewinnej, nastoletniej dziewczyny. I chyba to właśnie najbardziej przyciąga ludzi do Keely – ta jej czystość, jasność, świeżość.
Dax z kolei to dojrzały mężczyzna, stojący przed chyba największym wyzwaniem w swoim życiu. Z popularnego kongresmana ma szansę stać się znanym senatorem. Jest przystojny, pewny siebie, ale przede wszystkim jest dobrym człowiekiem.
Ta książka opowiada też o lojalności i wierności w stosunku do drugiego człowieka, ale także w stosunku do własnych zasad. Keely jest przekonana, że ciągle uważając Marka za swojego męża, postępuje właściwie. Trzyma się tego, nawet jeśli inni uważają to za nieracjonalne, albo nawet głupie. Dax nie do końca rozumie punkt widzenia Keely, ale szanuje go i wie, że namawiając Keely do zmiany postępowania uczyniłby więcej szkód niż pożytku. Czeka więc cierpliwie, jest obok, nie naciska, nawet kosztem samego siebie.
Jedynie raz Dax odważa się, zresztą na wyraźną prośbę Keely, pójść krok dalej. Kończy się to źle, bowiem Keely nie była jeszcze tak naprawdę gotowa na takie posunięcie. Wyrzuty sumienia nie pozwalają jej na trzeźwą ocenę sytuacji i całego związku z Daksem.
Powieść kończy się oczywiście dobrze, chociaż nie zdradzę szczegółów. Cieszy to niezmiernie, ponieważ pod koniec książki czułam się, jakbym bohaterów znała od dawna.
Interesujące są też inne wątki, takie chociażby jak znajomość Nicole i Charlesa, albo działalność Keely w Stowarzyszeniu.
Niesamowicie ujęły mnie w tej książce opisy pozornie zwyczajnych sytuacji. Strach Keely w samolocie podczas turbulencji. Niepewność Keely przed pierwszą nocą z Daksem – przygotowywanie się w łazience, upychanie rajstop w szafie. Niesamowicie romantyczna kolacja w Paryżu. Takie momenty sprawiają, że nastrój książki jest tak wyjątkowy.
Powieść została napisana prawie dwadzieścia lat temu, i może to dlatego jest ona zupełnie inna niż obecnie wydawane pozycje. Obecne książki z serii „Romans z szejkiem” albo „Światowe Życie” czytam niejako automatycznie, w niewiele ponad godzinę, zapominam o nich chwilę później. Natomiast tą powieść czytałam ponad tydzień, codziennie po kilka, kilkanaście stron, rozkoszując się nią, starając się nie uronić ani kropelki z jej atmosfery.
Serdecznie polecam wszystkim, którzy szukają czegoś więcej niż greckich milionerów, intryg, zemst i szybkich skoków do łóżka. To lektura dla tych, którzy poszukują postaci z krwi i kości, dojrzałych związków, niełatwych wyborów.
Życzę przyjemnej lektury :)