Po ostatnim szaleństwie w pracy potrzebowałam lekkiej, relaksującej, ale ciekawej książki - mój wybór padł na "Pięciolinię uczuć" Nory Roberts.
Bardzo lubię tą pisarkę za ciepłe, klimatyczne opowieści i w tym przypadku również to się sprawdziło.

"Pięciolinia uczuć" to dwie odrębne historie, zebrane w jedną książkę. Wspólnym łącznikiem dla obu historii jest wątek muzyczny w tle i zawikłane sprawy miłosne. W obu historiach mamy powroty do spraw sprzed lat, dążenie do poukładania życia i spraw uczuciowych, dokonanie wyborów i podjęcie decyzji życiowych.

W pierwszej opowieści "Zagrajmy to raz jeszcze" piosenkarka Raven Williams spotyka swoje "echo z przeszłości" czyli Brandona Carstairsa, z którym kiedyś była związana i została zraniona. Brandon proponuje Raven niecodzienną współpracę przy tworzeniu muzyki do musicalu. Wiąże się to z ciągłym kontaktem, czego Raven wolałaby uniknąć. Jaka będzie jej ostateczna decyzja i jak potoczą się dalsze losy pary? Doczytajcie :)

W drugiej historii "Echo z przeszłości" poznajemy słynną pianistkę Vanessę Sexton, która po latach wraca w rodzinne strony do matki, której nie widziała wiele lat. Początki są trudne - lata rozłąki i niewyjaśnione sprawy wpływają na ich wzajemne relacje. Dodatkowo pojawia się dawna miłość Vanessy - Brady Tucker - chłopak, który ją zaprosił na bal maturalny, a potem się nie pojawił.... dlaczego?
Zależy mu jednak na Vanessie i stara się przekonać ją do siebie. Jak potoczą się losy bohaterów? Czy Vanessa znajdzie wspólny związek z matką?
To bardzo ciekawa opowieść o nieporozumieniach, trudnych relacjach i niewyjaśnionych sprawach - mądra, ciepła opowieść.

Bardzo lubię styl pisania Nory Roberts - nieważne, czy historia ma 100 czy 500 stron, zawsze jest niesamowicie klimatyczna, przemyślana i świetnie napisana. Lekki, plastyczny język sprawia, że nie wiadomo kiedy mija czas na przyjemnej lekturze.
To było to, czego potrzebowałam - miła, odprężająca lektura - świetna na długie zimowe popołudnia.
Polecam połączyć z kubkiem dobrej, aromatycznej herbaty i cichą muzyką w tle - idealne zestawienie - sprawdziłam i polecam !

Dość często zdarza się tak, że to co wydarzyło się kiedyś w przeszłości ma swoje odbicie w teraźniejszości. Błędne decyzje które podjęliśmy w młodości mają odzwierciedlenie w przyszłości. Jeśli ktoś w przeszłości wyrządził nam krzywdę, a po wielu latach znów staje nam na drodze jest nam ciężko zaufać. Jednak mówi się, że należy dawać drugą szansę.
„Pięciolinia uczuć” zawiera dwa opowiadania Nory Roberts: „Zagrajmy to jeszcze raz” oraz „Echo przeszłości”
„Zagrajmy to jeszcze raz”
Raven Williams to młoda piosenkarka, ma 25 lat i mieszka wraz ze swoją przyjaciółką Julie w pięknym domu. Przygotowuje się do trasy koncertowej która będzie promować jej nowy album. Pewnego dnia w studio nagrań spotyka Brandona Carstairsa, swoją dawną miłość. Okazuje się, że spotkanie nie było wcale przypadkowe. Brand ma dla Raven propozycję nie do odrzucenia. Mają wspólnie napisać muzykę do filmu. Dziewczyna waha się, jednak w głębi serca wie, że nie może zrezygnować z tej propozycji, bo jest to dla niej wielka szansa. Czy wspólna praca Raven i Brand’a obudzi w nich uśpione namiętności? Czy przeszłość Raven, która ciągle się za nią ciągnie będzie w stanie przeszkodzić jej w szczęściu?
„Echo przeszłości”
Vanessa Sexton, jest utalentowaną młodą pianistką. Całe jej dotychczasowe życie było podporządkowane graniu i despotycznemu ojcu. Po dwunastu latach nieobecności wraca do swojego rodzinnego domu. Postanawia dowiedzieć się dlaczego Jej Matka pozwoliła jej wyjechać? Liczy, że po powrót do domu pozwoli uporządkować jej przeszłość. Nie przypuszcza, że jej dawna wielka miłość Brad Tucker wrócił do miasteczka i przejął po swoim ojcu praktykę lekarską. Czy Vanessa wybaczy Brad’owi, że porzucił ją w dniu balu maturalnego? Czy będzie potrafiła zrozumieć i wybaczyć matce jej postępowanie? Czy zakopane głęboko w sercu uczucie do Brad’a znów da o sobie znać?
Tym razem Nora zaserwowała nam dwie historie które łączy muzyka. Bohaterki są gwiazdami, ale mimo to, że znajdują się na samym szczycie mają takie same problemy jak inni ludzie. Borykają się ze swoją przeszłością, wspomnieniami oraz muszą się nauczyć na nowo ufać. Bo przecież bez zaufania nie da się zbudować żadnego związku.
Wiele razy powtarzałam, że uwielbiam książki Nory Roberts. To się nie zmieniło. I myślę, że w najbliższej przyszłości się nie zmieni. Tutaj nadal jest ten sam styl. Nie ma natomiast wiele namiętności i w sumie dobrze. Nie można przesładzać. W „Pięciolinii uczuć” wszystko jest takie jakie być powinno.

Od jakiegoś czasu tak się składa, że przynajmniej raz w miesiącu wpada w moje ręce książka Nory Roberts. Bardzo mnie cieszy ten fakt, jako że jestem wielką fanką jej twórczości i wiem, że czeka mnie nie tylko dobry romans, ale też przygoda, i odrobina sensacji. W książkach Nory znajduję tak naprawdę wszystkiego po trochu, a dzięki temu, że była ona przez całe życie otoczona mężczyznami i dość dobrze poznała tajniki ich umysłu, wiem, że mogę liczyć na naprawdę dobrą książkę z prawdziwymi facetami.

W książce „Pięciolinia uczuć” znajdujemy dwie powieści, w których wątkiem przewodnim jest muzyka. Jest to dla mnie pewna nowość, bo jakoś mało do tej pory czytałam książek, których akcja związana jest z branżą muzyczną.

Zagrajmy to jeszcze raz.
Raven Williams całkowicie poświęciła się muzyce zdobywając z czasem międzynarodową sławę. Wydawać by się mogło, że spełniła swoje największe marzenie, że jest szczęśliwą kobietą, spełnioną. Jednak tak naprawdę nigdy tak do końca nie była szczęśliwa, nigdy nie zapomniała o pewnym mężczyźnie, który zostawił ją pięć lat temu. Teraz on wraca i ma dla niej propozycję nie do odrzucenia. Brandon Carstarisa chce by wspólnie napisali muzykę do hollywoodzkiego musicalu. Raven dla której to wielka szansa i możliwość kolejnego spełnienia, po długim namyśle zgadza się na wspólne przedsięwzięcie, będąc przekonaną, że pewien rozdział życia zamknęła i całkowicie panuje nad swoimi uczuciami. Jednak Brandon, który nigdy nie przestał jej tak naprawdę kochać, w końcu ma szansę dowiedzieć się, że to nie on zawinił pięć lat temu, że serce jej ukochanej już od dawna jest zamknięte, a mur, który wzniosła wokół siebie, ma zupełnie inne podłoże.

Echo przeszłości.
Vanessa Sexton wiedzie życie o jakim marzy wiele osób, a przede wszystkim jej ojciec. Gdy jego kariera stanęła w pewnym miejscu, on cały swój czas poświęcił na to by jego córka zdobyła coś, co jemu nie było dane. I tak Vanessa w wieku szesnastu lat opuszcza rodzinny dom w raz z ojcem, by zacząć międzynarodową karierę pianistki. Jednak sława ma swoją cenę i tak, gdy ojciec umiera, postanawia ona wrócić do rodzinnego domu, uporządkować sprawy z przed lat. A jest co wyjaśnić. Vanessa nie rozumie dlaczego matka pozwoliła jej wyjechać i przez te wszystkie lata ani razu się do niej nie odezwała. Do tego okazuje się, że do miasteczka powrócił Brady, który porzucił ją w dniu balu maturalnego. Czy tajemnice z przed lat pozwolą w końcu Vanessie zrozumieć i wybaczyć, czy teraz gdy nie rządzi nią despotyczny ojciec, będzie ona umiała podjąć sama decyzję dotyczące jej życia i kariery.

„Pięciolinia uczuć” to książka nie tylko o miłości, czy to do mężczyzny, czy też muzyki, ale przede wszystkim o echach przeszłości. Tak to niestety w życiu już jest, że dopóki nie zamkniemy pewnego rozdziału życia, nie możemy zacząć następnego. Dopóki nie poznamy pewnych motywów, nie dowiemy się prawdy, tajemnic rodzinnych, ciężko nam budować własne szczęście. I tak też jest z bohaterkami tej książki, każda z nich ma nie zamknięty pewny rozdział życia, przez co nie potrafią tak naprawdę iść do przodu, nie potrafią podjąć decyzji, dotyczących dalszego życia. A przede wszystkim nie potrafią ułożyć sobie życia z mężczyznami, biorąc pod uwagę to, co wyniosły z dzieciństwa, ile się napatrzyły i nasłuchały. W końcu wiadomo, że pewne wzorce wynosimy z rodzinnego domu, i to od nich zależy jak potoczą się nasze losy, czy popełnimy te same błędy co nasi rodzice.

Książka Nory Roberts przedstawia nam losy osób sławnych, ale z takimi samymi problemami, jak każdego zwykłego człowieka. Autorka ma ten niesamowity dar by w sposób bardzo lekki i przyjemny, przedstawić dość trudny temat, dzięki czemu nas to nie przytłacza, a pozwala zrozumieć i zastanowić się nad problemami. A wątek romansowy tylko pięknie dopełnia całości i pozwala na chwile wytchnienia. I to co w Norze jest najlepsze, to to, że jeśli bohaterowie kochają, to całym sercem, wręcz czuć tą ich miłość, jak kwitnie na stronach powieści.

Polecam książkę Nory Roberts nie tylko wszystkim jej wielbicielom, ale też tym, którzy mają ochotę na dużą dawkę uczuć, zarówno tych dobrych, tych które uskrzydlają, jak i tych, które nie pozwalają zapomnieć i pogodzić się z pewnymi decyzjami, na które nie ma się wpływu.

„Nie możemy zmienić przeszłości. Po prostu zaczniemy wszystko od nowa.”

Zagrajmy to jeszcze raz:

Raven Williams choć jest bardzo młoda to już zdążyła osiągnąć niewyobrażalną sławę w świecie muzyki. Jednak nie zawsze było tak kolorowo. Początki jak to zwykle bywa były bardzo trudne, a przebicie się czasami niemożliwe, jednak jej się udało. Razem z początkiem kariery zaczął się też tragiczny w skutkach romans z Brandonem Carstairsem. Nazwać by go można było wielkim niewypałem, trwał krótko, a przypieczętowany został litrami wylanych łez i cierpieniem. Raven zdołała się jednak pozbierać i ze zdwojoną siłą wziąć się za komponowanie i występy, a co za tym idzie, umacniać swoją pozycję na rynkach muzycznych. Pewnego dnia w jej życiu znowu pojawia się Brandon. Ma dla niej propozycję nie do odrzucenia: wspólne napisanie muzyki do wielkiego hollywoodzkiego musicalu. Oboje wiedzą, że jest to niepowtarzalna szansa, jednak czy Raven się na to zdecyduje? I czy te pięć lat rozłąki wystarczą na wyleczenie się z „miłości” do Brandona?

Echo przeszłości:

Vanessa Sexton jest uznaną w świecie pianistką. Doskonale wie co to poświęcenie, trud i wytrwałość. Gra od kiedy pamięta, a od szesnastego roku życia występuje na wielkich scenach. Nie był to jednak jej własny wybór, a wybór jej despotycznego ojca, który chciał dla córki „jak najlepiej” a tak naprawdę żył jej życiem starając się jej rękami osiągnąć to do czego on sam z różnych względów nigdy nie doszedł. Sytuacja zmienia się wraz z jego śmiercią. Vanessa postanawia zniknąć na chwilę z wielkiego świata, naładować akumulatory, wraca do swojego rodzinnego miasteczka. Decyzja ta jest próbą uporządkowania swojego życia i rozwiązania kilku nierozwiązanych do tej chwili spraw i żali m.in. chce zmierzyć się z niechęcią do matki. Kolejnym przełomem w jej życiu, już po przyjeździe do miasteczka, jest spotkanie swojej dawnej, wielkiej miłości- Brady’ego Tuckera. Mimo gorących uczuć, którymi go darzyła nie zapomniała o wielkiej krzywdzie jaką jej kiedyś wyrządził. Czy zdoła mu wybaczyć? I czy odnajdzie się w tym nowym życiu?

Książka jak już zauważyliście dzieli się na dwie historie, historie, które łączy wątek muzyki. W obydwu przypadkach bohaterowie wracają do przeszłości, chcą uporządkować swoje sprawy, zrozumieć co nimi wtedy kierowało i czy ich decyzje naprawdę były słuszne. A gdyby jednak takie nie były, to muszą się zebrać na odwagę i przeprosić osoby skrzywdzone, ale przede wszystkim przyznać się do tego przed samym sobą. „Pięciolinia uczuć” jest to historia wyborów. Bohaterowie muszą podjąć decyzję czy życie, które wiodą jest naprawdę takie idealne i pełne jak do tej pory myśleli. A może jednak czegoś w nim brakuje, jakiegoś ważnego elementu? Tylko co to by mogło być?

Książka mimo iż przedstawia nam losy osób sławnych, na pozór nie mających nic wspólnego z szarymi obywatelami kuli ziemskiej, to jednak są to losy osób mających takie same problemy i dylematy jak każdy z nas. Dylematy nad którymi muszą się zastanowić i podjąć najlepszą dla siebie decyzję, ale to nie zawsze jest proste…

Nora Roberts posiada lekki, miły dla oka styl, książka jest wciągająca i szybko się ją czyta. Historie są życiowe, bliskie czytelnikowi. Z niewiadomych przyczyn irytuje mnie koncepcja podzielenia książki na dwa opowiadania, niemniej jednak rekompensuje to ich treść, która czytelnikowi może umilić niejedno jesienne popołudnie, bo „Pięciolinia uczuć” jest książką wręcz idealną na ten okres.

Książkę polecam wszystkim fanom twórczości Nory Roberts jak również tym, którzy chcą się zapoznać z nie zawsze idealnymi losami sławnych ludzi ;)

Na książkę złożyły się dwie powieści lub jak kto woli duże opowiadania: Zagrajmy to jeszcze raz i Echo przeszłości. Tym razem pasją głównych bohaterów jest muzyka. O ile jednak w pierwszej powieści jest to rock i pop, to o tyle w drugim pobrzmiewa muzyka klasyczna. Sprawa podobną w obu powieściach jest również walka pomiędzy teraźniejszością a przeszłością. W Zagrajmy to jeszcze raz po 5 latach od rozstania z Raven Williams niespodziewanie pojawia się ponownie w jej życiu piosenkarz Brandona Carstairsa. Jest rozczarowanie, niewyjaśnione sprawy, emocje i seks. Przez lata zarówno jedna jak i druga unika bliższych kontaktów z mężczyznami. Panuje reguła – kochanek to ten jeden i na całe życie. W Echach przeszłości utalentowana pianistka Vanessa Sexton wraca do rodzinnego miasteczka po 12 latach, gdzie spotyka swoją pierwszą miłość Brady’ego Tuckera. Wśród innych podobieństw mamy problemy rodzinne i strach głównych bohaterek przed poczynieniem ważnego kroku. Raven nie zaznała rodzinnego ciepła, a matka od lat przysparzała jej od lat samych cierpień. Vanessa z kolei opuściła matkę i wyjechała z ojcem do Europy nie utrzymując z nią przez kolejne lata żadnego kontaktu. Obie bohaterki również rozpoczął nowe życie dość wcześnie: Raven jako siedemnastolatka, a Vanessa jako szesnastolatka. O ile jednak Raven została odkryta i wypromowana w świecie show biznesu, gdzie szybko osiąga sukces, to nad tym ostatnim u Vanessy czuwa od dzieciństwa ojciec pokładający w nią swoje niespełnione nadzieje. To niebywałe, ale muzykę rzeczywiście tu słychać w tle. Dodać do tego jeszcze należy piękne okoliczności przyrody: w Zagrajmy to jeszcze raz klify Kornwalii, a w Echach przeszłości las i atmosferę prowincjonalnego miasteczka. Wyszły z tego całkiem zgrabne dwa czytadła.

http://slowemmalowane.blogspot.com/2011/11/nora-roberts-pieciolinia-uczuc.html