Książka "Pożegnanie z przeszłością" otrzymała nominację w plebiscycie "Najlepsze książki roku 2011" organizowanym przez wortal granice.pl. Jeśli się Wam podobała, zachęcamy do głosowania. Dla uczestników głosowania wortal przewidział nagrody!
http://ksiazkiroku.pl/

Czy tęsknię za zimą? Raczej nie. Jednak lubię książki z klimatem i cudownymi okładkami o ciekawej i interesującej scenerii. Tak właśnie jest z najnowszą powieścią Robyn Carr, z której książkami nigdy wcześniej nie miałam przyjemności się zapoznać. "Pożegnanie z przeszłością" ma właśnie taką klimatyczną i o zimowej scenerii okładkę. Widok zimy nie przeraża, wręcz przeciwnie ma się jakąś dziwną chęć na to, by odwiedzić tę chatkę pośród drzew, gdzieś z dala od miasta, a to wszystko obsypane białym puchem...
Robyn Carr stworzyła nie tylko wspaniałe widoki, piękne miejsca czy świąteczną atmosferę, ale przede wszystkim stworzyła bardzo realistyczne postaci. Jedną z nich jest Ian. Typ twardziela, którego życie nie rozpieszczało. Matka, którą kochał zmarła, ojciec dziwak od lat nie miał ciepłych uczuć dla swego potomka. Karcił, ale nigdy nie chwalił... Ian postanowił wstąpić do Marine Corps. Został żołnierzem, który służy i pomaga innym. Trafia na misję gdzie zaprzyjaźnia się z jednym ze swych podwładnych. Szybko zostają przyjaciółmi. Lecz jedno wydarzenie zmienia życie obu mężczyznom...
Marcie choć miała zaledwie 27 lat w swoim życiu wycierpiała i przeżyła wiele. Jako dziewczynka straciła rodziców. Wychowała ją siostra, która do dnia dzisiejszego nie pozostała być nadopiekuńcza. Marcie w wieku 19 lat postanawia wyjść za mąż za miłość swego życia. Jak postąpiła tak zrobiła, bo upór to jej główna cecha. Bobby był mężczyzną, którego kochała i z którym chciała dzielić życie. Jednak jego życie skończyło się wtedy kiedy został ciężko ranny w Al-Falludży. Po trzech trudnych latach Bobby umiera, a Marcie choć była na to przygotowana, nie potrafi zacząć wszystkiego od nowa. Mija rok, a ona nie zmieniła nic w swoim życiu. Postanawia odszukać Ian'a- przyjaciela jej męża. Guru, którego jej mąż szanował, cenił...
"Wierzę jednak, że każdy człowiek powinien sam, i tylko na swoich warunkach, i tylko o własnych siłach przecierać swój szlak. Po swojemu błądzić, po swojemu odnajdować drogę i docierać do celu"
Po wielu próbach, tygodniach, wykończona Marcie odnajduje w dzikiej głuszy drewnianą chatę, a w niej Ian'a, który nie chce z nią rozmawiać, czy uda się jej przekonać mężczyznę do siebie? Czy zrozumie to, że ona musi zamknąć pewien etap w życiu, by rozpocząć wszystko od nowa?
Carr opisała wspaniałą, piękną i tę pierwszą miłość. Jednak nie zawsze jest tak słodko jak się wydaje. Jeden wyjazd na misję zmienia życie wielu ludzi. Czy kiedyś ktoś zastanawiał się jak czują się żony, przyjaciele, rodzice, czy inni najbliżsi osób, które święta, czy też zwyczajne dni spędzają z dala od domu wykonując swoją pracę? Bronią i utrzymują porządek w kraju, który jest odległym krajem pełnym nienawiści? Co czują żołnierze, którzy odchodzą ze służby, ale muszą żyć z tym co widzieli tam w Iraku, Afganistanie czy innym misyjnym kraju? To pytania retoryczne, na które trudno mi odpowiedzieć, jednak Carr wiele rzeczy pozwoliła mi zrozumieć...
"Pożegnanie z przeszłością" to piękna historia, choć czasami ma w sobie wiele goryczy i żalu. Naładowana emocjami. Tę książkę czytało się szybko, ale z pewnością nie należy do takich, o których szybko się zapomina! Z pewnością do niej powrócę. Chętnie wrócę do tego uroczego i gościnnego miasteczka i gościnnych ludzi z Virgin River. Choć książka wydaje się być zwykłym czytadłem, jednak zagłębiając się w nią dostrzeżemy wiele problemów dnia codziennego, a nie tylko otaczającą ją miłość...

"Pożegnanie z przeszłością" Robyn Carr bierze udział w dwóch konkursach organizowanych przez wortal granice.pl. Walczymy o tytuł "Najlepszej książki na zimę" oraz "Najlepszej książki na gwiazdkę".
Głosowanie trwa do jutra,
pomożecie?
Dla uczestników wortal przewidział nagrody!

Linki:
http://www.ksiazkanazime.pl/ksiazka,250987
http://gwiazdka.granice.pl/ksiazka,250987

Wystarczy zerknąć na okładkę książki "Pożegnanie z przeszłością", by poczuć magię mroźnego zimowego poranka tuż po wschodzie słońca, kiedy wraz z nowym dniem do życia budzi się nadzieja i chęci zmiany wszystkiego na lepsze. Czy okładka skrywa równie piękną treść? Przekonajmy się...

"Pamiętaj, napominała się, że nie tak łatwo wczuć się w czyjeś nieszczęście. Znasz tylko to, czego sama w życiu doświadczyłaś, dlatego nie masz prawa osądzać innych."

Marcie nie należy do osób, których życie zostało usłane różami. Wyszła za mąż wkrótce po ukończeniu szkoły, jednak nie mogła długo cieszyć się swoim szczęściem. Bobby został ranny w Iraku, gdzie służył jako żołnierz marines i wrócił do kraju całkowicie sparaliżowany. Teraz, po jego śmierci, dwudziestosiedmioletnia dziewczyna postanawia uporządkować życie, a przede wszystkim zostawić za sobą przeszłość. Rusza w świat by odnaleźć najlepszego przyjaciela zmarłego męża - podziękować mu, porozmawiać i być może pomóc...

Jeśli miałabym ocenić tę książkę sprawiedliwie, musiałabym spojrzeć na nią z dwóch różnych perspektyw. "Pożegnanie z przeszłością" to przede wszystkim świetna obyczajówka, którą można pochłonąć w mgnieniu oka, ale też średniej jakości powieść psychologiczna. Główni bohaterowie należą z pozoru do zupełnie różnych światów, dzięki temu ich wspólne życie pełne jest ciekawych rozmów i zabawnych sytuacji. Z drugiej strony ich uczucia - choć momentami opisywane aż do znudzenia - pozostają jakby nietknięte. Czytając książkę ani przez moment nie miałam wrażenia, że Marcie odkryła przede mną swój prawdziwy ból po stracie męża i te właściwe powody poszukiwania jego przyjaciela (bo czy wytłumaczenie: "Właściwie nie wiem dlaczego to robię" może w tym przypadku kogoś usatysfakcjonować?). Polecam wam tę książkę jeśli macie ochotę usiąść na parapecie z kubkiem gorącej herbaty i zapomnieć na chwilę o tym, że Ziemia kręci się wokół Słońca, nie liczcie jednak na wstrząsającą lekturę, która pochłonie i zmieni psychikę. Jeśli chodzi o mnie, chętnie poznam w przyszłości inne powieści tej autorki, ale pod warunkiem, że skupi się ona w nich głównie na opisywaniu codziennego życia zwykłych ludzi.

"- Jesteś pewna, że to wszystko? - Na twarzy Iana pojawił się ledwie widoczny krzywy uśmieszek.
Marcie spojrzała na niego czujnie.
- Chwilowo."

Robyn Carr opublikowała swoją pierwszą powieść w wieku dwudziestu siedmiu lat. Wyszła za mąż za człowieka, który był jej szkolną miłością na kilka tygodni przed jego wyjazdem do Officer Training School... Uważny czytelnik być może znajdzie w jej biografii niewielkie podobieństwa do fabuły książki. Czy życie nie pisze najciekawszych scenariuszy?
Oprócz "Pożegnania z przeszłością" w Polsce wydano jeszcze sześć innych książek pani Carr, między innymi "Kłopoty w raju" czy "Słońce po burzy".

(magnolie.blogspot.com)

Od jakiegoś czasu okładka tej książki magnetycznie przyciągała mój wzrok i wczoraj wieczorem wzięłam ją do rąk. Okładka, mimo że zimowa, jest piękna i pełna pozytywnej energii - tak jak i wnętrze książki.

"Pożegnanie z przeszłością" to pełna uczuć i emocji historia, świetnie napisana, mądra i bardzo życiowa. Każdy z nas staje w życiu przed wyborami, każdy w którymś momencie musi poukładać życie, przeorganizować je, pozamykać stare sprawy, aby ruszyć do przodu z nową siłą i energią - w takim punkcie życia poznajemy Marcie.
Ta młoda kobieta straciła męża, żołnierza marines, który służył w Afganistanie. Został ranny i dzięki pomocy przyjaciela, Iana, trafił do domu - pomimo, że był w śpiączce, przez trzy lata cała rodzina się nim opiekowała i miała czas, aby się z nim pożegnać nim odszedł.
Mija prawie rok od śmierci Bobby'ego i Marcy postanawia odszukać jego przyjaciela i dowódcę Iana, porozmawiać z nim i pozamykać pewien rozdział w życiu. Nie jest to łatwe, bo Ian "zapadł się pod ziemię" - nikt nie wie, gdzie jest. Ojciec nie jest zainteresowany losem syna, była narzeczona ma już męża i oczekuje dziecka.... Marcy pomimo sprzeciwów rodziny jedzie w nieznane i szuka Iana. Spotyka wielu przyjaznych i pomocnych ludzi w niewielkim Virgin River... i niedaleko odnajduje Iana na starej frmie. Nie jest zadowolony ze spotkania - to mało powiedziane, jest wściekły! Marcie nie poddaje się - jest jednak zmarznięta i wymęczona podróżą i mdleje przy wejściu do wychodka. Ian nie ma wyjścia i musi zaopiekować się chorą dziewczyną. Powoli zaczynają się poznawać..... Czy Marcie uda się porozmawiać szczerze z Ianem? Jak poradzi sobie na odludziu z dala od cywilizacji? Jak potoczą się ich dalsze losy?


To piękna, ciepła opowieść z Bożym Narodzeniem w tle. Malownicza, pełna refleksji i uczuć. Napisana prostym, plastycznym językiem - czyta się ją szybko i z dużą przyjemnością. Bardzo polubiłam upartą, postrzeloną Marcie i gburowatego, ale pełnego ciepła Iana oraz sympatycznych mieszkańców Virgin River.
To przyjemna książka na grudniowe popołudnia - cała w klimacie zbliżających się świąt. Mnie się podobała i mam nadzieję, że Wam też się spodoba.

http://markietanka-mojeksiazki.blogspot.com/2011/11/pozegnanie-z-przeszoscia-robyn-carr.html

Czasami ciężko jest nam się pogodzić z przeszłością, a dopóki tego nie zrobimy, nie możemy iść dalej. By zacząć nowy etap w życiu trzeba na dobre zakończyć to co było i bez oglądania się za siebie iść do przodu. Jednak nie zawsze to jest takie proste, nie zawsze tak z dnia na dzień jesteśmy w stanie zmienić swoje życie. Czasami potrzeba wiele dni a niekiedy lat, by zrozumieć, wybaczyć, by w końcu na nowo nauczyć się żyć. Szczególnie ciężko jest nam, gdy odejdzie od nas ktoś bliski, i chociaż wiemy, że to niebawem się stanie, to jednak nigdy nie jesteśmy na to gotowi.

Marcie już od małego wiedziała co to ból po stracie bliskich, wychowywana przez siostrę, wiedziała, że kiedyś wszyscy odejdą z tego świata. Jednak kiedy zakochała się w Bobbym, nie sądziła, że i on ją tak szybko zostawi. Ma dwadzieścia siedem lat i właśnie została wdową. Jej mąż został ciężko ranny w Iraku i już od samego początku było wiadomo, że z tego nie wyjdzie. I choć Marcie miała dużo czasu na pogodzenie się z tym co nieuchronne, to jednak czy ktokolwiek jest w stanie pogodzić się ze śmiercią?

Marcie „by ruszyć w następną drogę, nową drogę życia, musiała najpierw przebyć tę”. Postanowiła odnaleźć najlepszego przyjaciela swojego męża, który po części uratował mu (lub po prostu przedłużył mu) życie. Nie wie ona dlaczego Ian przestał nagle się do niej odzywać, czemu urwał z nią kontakt, w końcu z Bobbym przeżyli tyle wspólnych chwil. Marcie wie, że dopóki z nie porozmawia z Ianem, to nie będzie mogła dalej normalnie żyć.
Zaczyna się długa i ciężka podróż.

„Pożegnanie z przeszłością” Robyn Carr to bardzo piękna powieść obyczajowa, która zawiera tak dużą dawkę emocji, że nie obyło się bez uronienia paru łez. I choć to nie mój mąż zmarł, nie mojego przyjaciela szukałam, to jednak, czułam ból razem z Marcie. Autorka ma niesamowity dar przelewania uczuć na papier, i robi to tak sugestywnie, że czasami miałam wrażenie, jakby to mnie spotkały te wszystkie nieszczęścia.

Ale w książce nie tylko znajdujemy smutek i ból, autorka pokazuje nam też jaką siłą jest przyjaźń i jak jest ona ważna w życiu każdego człowieka. Żołnierze z Marine Corps zawsze trzymają się razem i choć często nie chcą opowiadać o tym co było, to jednak są w stanie oddać za siebie życie.

Jest jeszcze coś, co bardzo mi się spodobało w tej książce. Robyn Carr pokazuje nam jak ważne są w naszym życiu symbole, jak zwykła choinka potrafi zjednoczyć ludzi i nieś im otuchę, ciepło, pamięć. Gwiazda Betlejemska – „jest sensem, celem w życiu, obietnicą”.

Dawno się tak nie wzruszyłam podczas czytania, ale „Pożegnanie z przeszłością” to nie tylko wyciskacz łez, to też historia, która daje wiarę, która pozwala uwierzyć że nic nie dzieję się bez przyczyny i we wszystkim co nas spotyka jest jakiś sens. Podczas jej czytania zabrakło mi tylko śniegu za oknem :)
Polecam wszystkim tą piękną historię, będzie ona idealna na zbliżające się święta :) To wspaniała zimowa lektura.

„W życiu nie ma niczego stałego poza zmianą", tak brzmią słowa greckiego filozofa Heraklita. Jest coś co sprawia, że raz wszystko toczy się po naszej myśli, innym razem wręcz przeciwnie. Od nad samych jednak zależy, jakie będą nasze kolejne wybory i choć mimo ciągłych napotykanych trudności, to my decydujemy czy idziemy w jedną bądź drugą stronę. Czy można zatem zostawić za sobą całe dotychczasowe życie i zacząć wszystko od nowa? Istnieją osoby, które pragną tak radykalnych zmian czekając na lepszy los, tak jak Marcie Sullivan, główna bohaterka powieści ,,Pożegnanie z przeszłością’’ Robyn Carr. Książka jest czwartą częścią serii Virgin River, która niedawno ukazała się pod nakładem wydawnictwa Mira.

Marcie, to dwudziestosiedmioletnia wdowa. Prawie rok temu przed samymi świętami Bożego Narodzenia, mąż Bobby w wieku dwudziestu sześciu lat zakończył ziemski padół. Służył on w marines, gdzie brał udział w amerykańskiej interwencji w Iraku. Właśnie tam został ranny w walkach, w wyniku których doznał poważnego urazu rdzenia kręgowego oraz mózgu, przez co zanim zmarł, najbliższe trzy lata spędził przykuty do łóżka. Jego najserdeczniejszy przyjaciel i zarazem dowódca sierżant Ian Buchanan, mimo iż uratował mu życie, obarcza się winą za całą zaistniałą sytuacje odchodząc ze służby z piechoty morskiej. Przez pewien czas mężczyzna koresponduje jeszcze z Marcie, lecz jednak któregoś dnia nieoczekiwanie kontakt się urywa. Zaniepokojona kobieta pragnie odszukać Iana, aby dowiedzieć się o przyczynie zerwania więzi oraz osobiście (gdyż nie miała jeszcze okazji) podziękować za uratowanie życia Bobby’emu, dzięki czemu, młoda wdowa miała czas na pożegnanie i pogodzenie się częściowo ze śmiercią męża.

Dziewczyna wsiada więc do swego ,,garbusa’’ podążając śladowym tropem za sierżantem Ian'em, który od jakiegoś czasu skutecznie się ukrywa. Po wielu bezowocnych próbach trafia do małego miasteczka Virgin River, gdzie wreszcie w małej, leśnej, górskiej chatce odnajduje Buchana. Niestety mężczyzna nie jest zadowolony z niespodziewanej wizyty każąc Marcie natychmiast wracać do domu. Dlaczego Ian tak obcesowo potraktował żonę byłego przyjaciela i czy zdeterminowana kobieta, będąca już u celu swej wędrówki posłucha gróźb żołnierza udając się z powrotem w rodzinne strony?

,,Pożegnanie z przeszłością’’ to cała panorama uczuć i emocji. Robyn Carr z niezwykłą lekkością i swobodą wprowadziła nas w skomplikowane perypetie głównych bohaterów, przez co niemal sama czułam jakbym czytała o swoich bliskich znajomych, przeżywając wspólnie z nimi ich osobiste rozterki i problemy. Fabuła toczy się spokojnym, naturalnym torem wciągając głęboko w samo centrum wydarzeń.

Główni bohaterowie: Marcie i Ian, są w pełni autentyczni i prawdziwi w swoim zachowaniu, dlatego od samego początku zapałałam do nich ogromną sympatią. Kobieta, mimo młodego wieku przeszła już w swym życiu bardzo wiele. Rodzice zmarli kiedy była jeszcze dzieckiem i pod swoje skrzydła wzięła ją starsza, nadopiekuńcza siostra. Wcześnie wyszła za mąż za Bobby’ego mając zaledwie dziewiętnaście lat i owdowiała siedem lat później. Los ją nie oszczędzał, lecz mimo to, Marcie jest twarda i zadziorna. Wie czego chce od życia i stara się to realizować. Tak właśnie było w przypadku odszukania najbliższego przyjaciela jej męża. Przez pewien czas utrzymując zaledwie listowny kontakt, zdążyła już zżyć się z owym nieznanym mężczyzną, dlatego gdy Ian przestaje do niej pisać, postanawia osobiście się z nim spotkać. Nie wie jednak, iż były żołnierz przygnieciony bagażem doświadczeń jest okaleczony psychicznie, dlatego nie chce rozmawiać o sobie, wojnie i Bobby’m. Na szczęście Marcie, jest uparta i stanowcza w swoich poczynaniach. Nie tak łatwo daje się zastraszyć gburowatemu Buchanowi. Stopniowo, krok po kroku próbuje dotrzeć do jego zatwardziałego serca.

Wszystkim bez wyjątku polecam zapoznać się z niezwykle ciepłą i pełną optymizmu powieścią ,, Pożegnanie z przeszłością’’. Jestem przekonana, że tak jak ja, z ogromną łatwością wdrożycie się w codzienne realia głównych bohaterów i pokochacie całą miejscową społeczność miasteczka Virgin River. To miejsce skradło mi serce. Niemal osobiście oczyma duszy widziałam wielkie drzewa do samego nieba, dziką, fascynującą przyrodę oraz oswojone, podchodzące prawie pod sam dom jelenie. Zobaczcie również, jak dwoje obcych ludzi zmagając się z duchami przeszłości, próbuje zacząć wszystko od nowa. Polecam.