Życie nie jest usłane różami, czasem mamy z górki czasem pod górkę i nikt na to już nic nie poradzi. Można czasem pomóc szczęściu, ale i tak nie damy rady być zawsze pogodni, uśmiechnięci, w życiu każdego człowieka właśnie „raz świeci słońce a raz pada deszcz”. I tak też jest u bohaterów Debbie Macomber.
Molly bardzo wcześnie straciła ojca, i choć bardzo to przeżyła, to jednak dziadek robił wszystko by ulżyć w cierpieniu wnuczce. I choć bywał czasem szorstki i nieokrzesany to ona wiedziała, że zawsze może na niego liczyć, że kocha ją nad życie. Teraz on sam potrzebował pomocy, jego serce było już zmęczone i w każdej chwili mogło się zatrzymać. Tak więc Molly, wraca na farmę, by nie tylko wspomóc dziadka, ale też spędzić z nim być może ostatnie lato. A sama decyzja wbrew pozorom nie należy do łatwych, gdyż sama podróż kosztuje tyle, że musi sprzedać ona wszystko co ma. Do tego jej synowie, szczególnie starszy sprawiają same kłopoty, po tym jak ich ojca, a byłego męża Molly, skazano za defraudacje pieniędzy. Jednak Molly ma cichą nadzieję, że nie tylko wnukowie w końcu poznają dziadka ale też, że zmieniając środowisko pogodzą się z pewnymi rzeczami.
Jest jeszcze jeden problem związany z wyjazdem a zwie się on Sam Dakota. Zarządcza, któremu całkowicie ufa dziadek, a co do którego ma duże oby sama Molly. Bo choć dziadek jeszcze nigdy nie pomylił się w ocenie ludzi, to właśnie po przybyciu tego człowieka, na farmie zaczynają się dziać dziwne rzeczy.
Po książki Debbie Macomber sięgam bez żadnych obaw, poznałam już dość dobrze tą autorkę i wiem czego mogę się spodziewać. Jednak do tej pory czytałam jej książki raczej bardziej wesołe, pogodne, a ta jest zupełnie różna, co nie znaczy gorsza. Więcej w niej smutku, i jakieś takiej melancholii, więcej trudnych decyzji. Dopiero tak naprawdę na końcu można poczuć to słońce, które zaświeci nad bohaterami.
Przez całą książkę spotykamy się z niesprawiedliwą opinią, z borykaniem się i ciągłym tłumaczeniem za błędy popełnione w młodości, za błędy popełnione pod wpływem chwili. Przecież to, że raz daliśmy się ponieść, czy po prostu się pomyliliśmy nie znaczy, że całe życie będziemy źli, czasem wręcz przeciwnie, będziemy bardziej ostrożni by nie popełnić znów tych samych błędów.
W książce „Słońce czy deszcz” znajdziemy też walkę, bardzo nierówną, o prawo do życia, do własności, do tego by po prostu godnie żyć. Bo czyż możemy liczyć na wygraną, kiedy nie wiemy, z kim lub czym walczymy, a co jeśli to osoby reprezentujące prawo chcą nas zniszczyć i są gotowe nawet do tego by pozbawić kogoś życia.
Bardzo dobrze mi się czytało tą książkę i był nawet moment, kiedy w oku zakręciła mi się łza. Jest to dość smutna opowieść, jednak dająca wiarę i mówiąca o tym by nigdy się nie poddawać, by zawsze walczyć o swoje.

Bardzo fajna książka,GORĄCO POLECAM

Książka bardzo mi się podobała i mogę z czystym sumieniem polecić ją każdemu. Piękno w prostocie; brak wymyślnej fabuły, co powoduje, że można identyfikować się z bohaterami.
To jedna z niewielu pozycji w mojej biblioteczce po którą sięgnę jeszcze raz.

Ja obiema rękami podpisuję się pod recenzją Magret65. Książka niesamowita, ale niesamowita w swojej zwyczajności. Mamy w niej dojrzałą kobietę, której małżeństwo okazało się kompletną katastrofą, którą dopadły problemy finansowe, a która sama musi wychować dwóch dorastających nastolatków. Mamy mężczyznę, który miał wszystko, i który na własne życzenie wszystko schrzanił. A do tego kilka naprawdę wyrazistych postaci drugoplanowych. Plus interesujący, nietypowy związek Pearl i Russela.
W wielu komentarzach narzekałam, że historie bohaterów są przekombinowane, ich problemy wydumane. A tu mamy historię z życia wziętą, i problemy, z którymi każdy z nas może się spotkać. Problemy finansowe, kłopoty z dziećmi, niepewność jutra.
Polecam wszystkim, którzy szukają czegoś więcej, niż tylko kolejnego szejka, czy kolejnej księżniczki.

Przepiękna książka o życiu i jego różnych odcieniach – czasem słońce, a czasem deszcz, jak to już sama Debbie Macomber w bardzo trafnie ujmuje w wyjątkowo dobranym tytule powieści.
Molly samotnie wychowuje dwóch nastoletnich synów borykając się zarówno z problemami zdanego tylko na siebie rodzica, jak i trudną sytuacją finansową. Jej były mąż nie uczestniczy w życiu swoich dzieci i nie wywiązuje się z należnych alimentów. Po zdefraudowaniu pieniędzy starszych ludzi i po głośnym procesie wylądował w więzieniu. Jest to ogromną tragedią szczególnie dla starszego syna, Toma, który nie potrafi pogodzić się z zaistniałą sytuacją i z ciążącym na nim mianem syna złodzieja. Bardzo wrażliwy chłopak zaczyna reagować agresywnie i źle zachowywać się w szkole, co negatywnie wpływa na jego relacje z rówieśnikami. Gdy zdesperowana Molly otrzymuje wiadomość, że jej ukochany dziadek ma poważne kłopoty sercowe, decyduje się wrócić do swoich korzeni i rozpocząć nowe życie w miejscu, z którym wiążą się jej najlepsze wspomnienia. Na jej drodze staje Sam Dakota, zarządca, którego jej dziadek darzy pełnym zaufaniem i traktuje jak wiele lat wcześniej zmarłego tragicznie syna. Chłopcy przywiązują się do Sama widząc w nim wzór prawdziwego mężczyzny. W niezwykle subtelny sposób autorka opisuje zarówno rodzące się uczucie, jak i emocje, które towarzyszą głównym bohaterom podczas jego powstawania. Czy Molly pragnie nowego związku? Czy Sam Dakota jest w stanie pokonać ciążącą na nim przeszłość i zawierzyć kobiecie, którą wbrew sobie podziwia? Żeby się o tym dowiedzieć, należy tę książkę przeczytać.
Pomimo przeciwności, których los nie skąpi głównym bohaterom, nie pozostają oni bierni, ale walczą o swoje szczęście i potrafią cieszyć się życiem. To właśnie, ta afirmacja życia, najbardziej podoba mi się w tej powieści.
Wartka akcja, lekki język to dodatkowe atuty tej pełnej ciepła opowieści. Dodatkowo urozmaica ją wątek sensacyjny. Dziadek Molly ma potężnych wrogów, którzy w perfidny sposób mu szkodzą. Udając spokojnych, niegroźnych obywateli zdolni są zarówno do sabotażu jak i do morderstwa, żeby przejąć tak cenną dla nich ziemię. Czy im to się uda? Jak daleko może posunąć się człowiek, żeby zrealizować swoje fanatyczne plany? Na te pytania znajdziecie odpowiedź właśnie na kartach tej powieści. Pozwólcie się więc nią zauroczyć i w paru momentach niespodziewanie zaskoczyć. To ciekawa historia o prawdziwym życiu i dążeniu człowieka do odnalezienia swojego miejsca na ziemi , jak również o ponadczasowych wartościach, które nieodmiennie pozostając te same nadają sens istnieniu człowieka. Książka ta zarówno zachęca do refleksji, jak i wzrusza ukazując nam ludzi, z którymi z przyjemnością moglibyśmy się identyfikować. Gorąco polecam zarówno miłośnikom romansów, jak i tym, którzy lubią czytać historię z „dreszczykiem emocji”. Uważam, że spędzając czas właśnie z tą lekturą nikt się nie rozczaruje, a odłoży ją z uśmiechem na ustach.