Bardzo dobra książka - jak każda napisana przez Alex Kava. Sięgając po jej tytuły - wiem, że to strzał w 10. Ponadto książka jest bardzo ładnie wydana i świetnie się ją czyta!

Doktor Dwight Lansik stawia się w EcoEnergy Industrial Park na wyznaczone spotkanie z szefem produkcji Ernie Walkerem. Jego współpracownik się nie zjawia, a on sam zostaje z premedytacją zamordowany i kończy żywot w zbiorniku wrzącej, gęstej mazi, którą sam stworzył. Tak zaczyna się thriller AJex Kavy „Trucizna”, którego główną bohaterką jest podwładna Lansika - sumienny pracownik naukowy- doktor Sabrina Galloway. Zaniepokojona nagłym zaginięciem przełożonego, zaczyna ona prowadzić prywatne śledztwo i dochodzi do przerażających odkryć. Przypadkowo zostaje wplątana w zakrojoną na szeroką skalę nielegalną zmowę. Trafia na trop bardzo niebezpiecznej sprawy i staje się niewygodnym pionkiem w ogromnej aferze, gdzie w grę wchodzą bardzo duże pieniądze i udział biorą znane osobistości piastujące wysokie stanowiska. Ci ludzie nie zawahają się w obronie własnej skóry skierować podejrzeń na niewinnych, często oddanych im ludzi. Kobieta, która zdaniem szajki przestępczej zbyt dużo wie, musi zostać zlikwidowana. Traci pracę. W trosce o własne życie musi się ukrywać. Media otrzymują nieprawdziwe informacje na jej temat. Jako osoba podejrzana o zamordowanie koleżanki Anny musi również ukrywać się zarówno przed policją, jak i florydzką mafią. Do akcji wkracza FBI. Sabrina nawiązuje kontakt z dawno niewidzianym bratem. Niesamowite przeżycia zbliżają ich do siebie. Prostolinijna, szczera Sabrina znajduje oparcie w tajnym agencie, bez którego wsparcia i pomocy w ogóle nie miałaby szans. Eric wie, że musi pomóc siostrze i chronić przed ludźmi, którzy zdolni są do największych podłości, a niewygodnych świadków, tych co za dużo wiedzą, eliminują z zimną krwią.
Autorka stworzyła wiele ciekawych wzorów osobowości . Z dużym zainteresowaniem śledziłam poczynania Natalie Richards, Colina Jernigana i demonicznego Williama Sidela. Podobało mi się też zakończenie książki, które wyraźnie wskazuje, że niektóre wątki tej powieści jeszcze są otwarte i nie wiadomo, trudno przewidzieć, co może się w przyszłości zdarzyć. A może takie właśnie było zamierzenie samej pisarki, żeby zaintrygować czytelnika i pozostawić pewien niedosyt po przeczytaniu ostatnich stronic? Na to pytanie mogłaby tylko odpowiedzieć sama Alex Kava. „Trucizna” porusza ważne zagadnienia i problemy naszej cywilizacji. Uświadamia do czego prowadzi pazerność ludzka i do jakiego stanu może doprowadzić się człowiek, który dąży do sławy i bogactwa. To dobra książka. Nie jest to jednak lektura lekka i przyjemna. To prawie powieść cegła skłaniająca do refleksji. Tych 460 stron nie da się przeczytać jednym tchem, ale na pewno warto zapoznać się z tą historią. Sięgnęłam po tę pozycję zachęcona przygodami Maggie O'Dell lubianej przeze mnie agentki. Czy Sabrina również zdobyła moją sympatię i jej historia w podobny sposób mnie zaintrygowała? To pytanie pozostawię bez odpowiedzi. Zachęcam do wyciągnięcia własnych wniosków Wszystkich tych, którzy sympatyzują z dzielną przedstawicielką prawa, a pani doktor jeszcze nie poznali. Myślę, że wielbiciele twórczości Alex Kavy z przyjemnością sięgną i po tę pozycję.

Z niecierpliwością czekam na każdą kolejną książkę Alex Kava, ale w przypadku "Trucizny" nieco się rozczarowałam. Spodziewałam sie czegoś więcej, ale i tak jest jednym z moich ulubionych autorów.

„Trucizna” to dość przyzwoity kryminał, bez bezsensownego epatowania brutalnością jak to zwykle u pani Alex Kava bywa (choć te kilka trupów, które przewinęło się przez książkę pewnie byłoby innego zdania).

Całość fabuły oparta na chwytliwym ostatnio temacie biopaliwa, tym razem wytwarzanego z resztek organicznych z przemysłu drobiarskiego (tak to się nazywa?). Młoda pani naukowiec odkrywa pewne nieścisłości w pracy piątego zbiornika, podąża ich tropem (tych nieścisłości a nie resztek organicznych, of course!) próbując rozwikłać zagadkę co z kolei, jak nie trudno się domyślić, nie podoba się jej szefostwu i innym zamieszanym w tą sprawę osobom. Gdy nie wiadomo o co chodzi to chodzi o pieniądze. Kto komu daje, za co i ile dowiecie się z książki.

Jeśli ktoś chciałby miło spędzić czas, momentami tylko ziewając, „Trucizna” jest odpowiednim towarzyszem.

Główna bohaterka Sabrina jest sympatyczna, odrobinę pańciowata ale możemy złożyć to na karb ciężkich doświadczeń jakie ją spotkały. W każdym razie da się lubić i nie drażni. Autorka porusza też trudny temat reakcji na śmierć ukochanej osoby, metody radzenia sobie, lub jak w tym wypadku nie radzenia z tym.

Momentami bywa ckliwie i naiwnie ale dlaczego nie? Czy czytamy książkę tylko po to aby widzieć jak bohater dostaje w kość?

Mnie osobiście się podobała a wam?