Erica Spindler to amerykańska autorka, specjalizującą się w thrillerach romantycznych. Mieszka wraz z mężem i dwoma synami w stanie Luizjana pod Nowym Orleanem. Wierzy w przeznaczenie, gdyż to dzięki niemu zaczęła pisać. Mimo że, od dziecka pragnęła zostać malarką,, zdecydowała, że zacznie pisać. Nie trzeba było długo czekać, żeby zrozumiała, że jest to coś, co chce robić w życiu.

Nastoletnia Jane Killian, potrącona przez motorówkę, cudem uniknęła strasznej śmierci. Po serii operacji plastycznych, w końcu może zapomnieć o tym przerażającym wydarzeniu. Po latach wreszcie może cieszyć się pełnią życia. Jest spełnioną artystką, której rzeźby coraz częściej doceniane są przez krytyków sztuki. Poza tym wspólnie z mężem, doktorem Ianem Westbrookiem, oczekują z niecierpliwością narodzin pierwszego dziecka. Czego chcieć więcej?
Szczęście jednak szybko pryska. Ian staje się głównym podejrzanym w sprawie o brutalne morderstwo. Jane początkowo wierzy w niewinność męża, lecz w miarę jak toczy się śledztwo, narastają w niej wątpliwości. Co więcej, niespodziewanie powraca też koszmar z przeszłości. Kim okaże się morderca? Kto nęka Jane? Czy jej małżeństwo przetrwa? Po odpowiedzi zapraszam do książki.

Przyznam, że od dawna chciałam przeczytać jakąś powieść tej autorki. Skusiłam się właśnie na tą z powodu świetnej okładki. Jest ona idealna. Jedna z najlepszych jakie widziałam. Jednakże w końcu ważniejsze jest to co w środku i tym najbardziej zostałam zaskoczona. Nie spodziewałam się aż tak mrocznej historii. Szczególnie momenty, w których bohaterka wspomina swój wypadek są przerażające.
Warto wspomnieć, że autorka przenosi nas trochę w przyszłość.

Ta historia to świetnie skonstruowana opowieść o strachu, ale tym który paraliżuje i sprawia, że boimy się własnego cienia, wpadamy w paranoję. Z tym właśnie musi poradzić sobie główna bohaterka.. Po aresztowaniu męża zostaje całkiem sama. Trudno w jej wypadku nie zwariować z przerażenia. Jednak wbrew pozorom Jane jest wytrzymała.

"Zabić Jane" to thriller mocno trzymający w napięciu. Niejednokrotnie nas zaskoczy. Gdy już się wydaje, że prawda wyjdzie na jaw okazuje się, że to pomyłka. A samo rozwiązanie przebija wszystko. W życiu bym nie przypuszczała, że tak to się skończy. To wielka zaleta tej powieści. Gdy do tego doda się jeszcze miłość stworzy się mieszankę wybuchową.

Przyznam, że polubiłam Jane. Jest sympatyczną osobą, którą pomimo tragedii odniosła wielki sukces. Wiele osób by się poddało, ona nie. Dzielnie walczy o swoją przyszłość. To postawa godna podziwu.

Książka została napisana prostym, ale interesującym językiem. Wspomniałam wcześniej o intrygującej grafice. Wartka akcja, która dostarczy nam dużej dawki adrenaliny. Z każdą stroną jest coraz mroczniej i brutalniej. To nie jest historia dla czytelników o słabych nerwach. Zbyt silnie działa na umysł i naszą wyobraźnię.

Podsumowując polecam tę powieść wszystkim miłośnikom thrillerów. Na pewno się nie rozczarują. To idealna pozycja na długi, nudny wieczór, która dostarczy nam tylu wrażeń, że na długo ją zapamiętamy.

Chcę usłyszeć Twój krzyk

„Zabić Jane” Erica Spindler
wyd. Mira
rok: 2011
str. 496
Ocena: 5/6

Muszę przyznać, że początki mojej przygody z książką Ericy Spindler - Zabić Jane, nie należały do najbardziej udanych. Przeczytałam pierwsze zdanie prologu i poległam na placu boju, najzwyczajniej w świecie zasypiając. Teraz mam nauczkę, że nie zaczyna się czytać nowej powieści w godzinach późnonocnych, wtedy jednak odniosłam wrażenie, że jest to całkiem niezły pomysł. Niestety, z powodu tej wieczornej klapy bardzo trudno mi było sięgnąć po tę powieść dnia następnego. Tak jakoś już mam, że, choć wiem, iż to całkowicie błędne podejście, te pierwsze zdania powieści są dla mnie bardzo ważne. Postanowiłam jednak nie być mięczakiem i następnego dnia, choć nie z samego rana i, jeśli idzie o szczerość, bliżej godzin wieczornych, ponownie sięgnęłam po Zabić Jane. I tym razem przepadłam z kretesem. Okazało się bowiem, że już te pierwsze zdania powieści są tak pasjonujące i tak wciągające, że od książki nie da się oderwać. W krótkim czasie pochłonęłam jedną trzecią lektury. Gdyby nie fakt, iż następnego dnia musiałam wcześnie wstać i udać się do pracy, na pewno nie przerwałabym czytania. Szybko jednak dokonałam kalkulacji i okazało się, że w tym tempie ta blisko pięćsetstronicowa powieść zostanie przeze mnie pochłonięta w maksymalnie trzy dni, co w moim wykonaniu można nazwać niebywałym sukcesem. Okazało się jednak, że moje rachunki był dość kiepskie, bo gdy zasiadłam do Zabić Jane w poniedziałek, nic nie było w stanie mnie od niej oderwać. Czytałam, czytałam i czytałam. Aż nastała ciemna i głucha noc, a ja zamknęłam książkę, ponieważ się skończyła. Jest to dla mnie o tyle szokujące, że do tej pory jedynie garstka przeczytanych przeze mnie powieści sprawiła, że zarywałam noc i czytam, aż do oporu. Przypuszczam, że gdyby lektura miała więcej stron, to snu nie zaznałabym wcale. Dlaczego? Bo gdy czyta się coś tak pasjonującego, nie sposób myśleć o rzeczach tak przyziemnych jak wypoczynek.

Paranoja, mania prześladowcza, obsesja. Obawa o siebie, o rodzinę, o spokojny i pewny dzień jutrzejszy. Niepewność, strach i przerażenie. Wywoływanie wilka z lasu, przepowiadanie przyszłości, samospełniająca się przepowiednia. To tylko słowa. Ale te właśnie słowa umożliwiają dokonanie opisu osoby, którą już kiedyś ktoś próbował zabić, którą ktoś kiedyś próbował… zamordować. Czy to możliwe, by piorun trafiał w to samo miejsce dwa razy? Czy los może być na tyle okrutny, że na jedną osobę sprowadza coraz to nowsze i większe nieszczęścia? Dlaczego są na świecie ludzie, którym po prostu złe rzeczy się nie dzieją, a są i tacy, którym dzieją się one na okrągło? Zastanawiające, prawda? Człowiek na co dzień nawet nie myśli, jaki świat może być niesprawiedliwy, jak nierówno może rozkładać się bilans dobrych i złych rzeczy przytrafiających się ludziom. Mnie do takich przemyśleń skłoniła powieść Ericy Spindler zatytułowana dość tajemniczo bo Zabić Jane. Dlaczego? Na ten temat odrobinę wyjawię poniżej.

Jane Killian - Westbrook od niedawna ma wszystko. Patrząc na jej życie z boku można by stwierdzić, że ta kobieta ewidentnie została w czepku urodzona. Dlaczego? Cóż, jest kilka powodów. Od kilku ładnych lat wygląda jak „człowiek”, a niektórzy mogliby się nawet pokusić o stwierdzenie, że jest piękna. Odniosła niesamowity wręcz sukces w życiu zawodowym i jest bardzo rozpoznawalną artystką. Po babce odziedziczyła gigantyczny majątek, przy czym nadmienić należy, iż babka w testamencie uwzględniła tylko i wyłącznie Jane. Szczęśliwie wyszła za mąż za przystojnego i bardzo w niej zakochanego chirurga plastycznego. A do tego wszystkiego kilka tygodni wcześniej zaszła w ciążę, co wydawało jej się niemożliwe. Czy można od życia chcieć czegoś więcej? Chyba nie. I Jane nie chce. Pragnie jedynie utrzymać to wszystko i być zawsze tak szczęśliwą, jak w chwili obecnej. Okazuje się jednak, że los bywa bardzo zdradliwy, a karty przez niego rozdawane w każdej chwili mogą okazać się nic niewarte. Pewnego wieczoru Jane budzi własny przeraźliwy krzyk. Koszmar powrócił. Ponownie jest nastolatką, która udała się na wagary i ponownie beztrosko dryfuje na wodzie. Na brzegu jej przyjaciele dopingują ją i sprawdzają jak daleko Jane wypłynie. Nagle ta sielanka zmienia się w prawdziwy horror. Na dziewczynę kieruje się motorówka, nic nie dają krzyki przyjaciół, nic nie daje przerażony wzrok Jane, bo sterujący łodzią jakby specjalnie płynął w jej stronę. Nie mija wiele czasu, a nasza bohaterka trafia pod motorówkę i ulega ciężkim obrażeniom. Koszmar się jednak na tym nie kończy. W przeciwieństwie do prawdziwych wydarzeń, zgodnie z którymi Jane zostaje cudem uratowana, w koszmarze sternik zawraca swą łódź i ponownie naciera na swoją ofiarę. Bo nie wystarczy mu, że okaleczył dziewczynę. Musi ją zabić. I to właśnie ta część snu przeraża Jane najbardziej. Niestety, w prawdziwym życiu motorówki i sternika nigdy nie odnaleziono, nikt więc nie został ukarany za to, co przytrafiło się dziewczynie. Lata po wypadku upłynęły jej więc na myśleniu, kto mógł dopuścić się tego czynu. Czy kiedykolwiek się tego dowiedziała? Czy to możliwe, by prześladowca z lat młodości powrócił i chciał zniszczyć to, co udało się jej przez te lata zbudować? Czy można być na tyle chorym, by czekać kilkanaście lat tylko na to, by móc zniszczyć komuś życie? By się tego dowiedzieć koniecznie musicie przeczytać powieść Zabić Jane autorstwa Ericy Spindler.

Miałam już wcześniej kilkukrotnie okazję czytać powieści pani Spindler i muszę przyznać, że za każdym razem jestem pod większym wrażeniem. Autorka ma ewidentny talent do wciągania czytelnika w tworzoną przez siebie historię. Odnosi się wręcz wrażenie, że jest się jednym z głównych bohaterów. Ja już na wstępie powieści utożsamiłam się z Jane i wraz z nią przeżywałam wszystkie dotykające ją klęski. Jak ona się bałam i jak ona rozglądałam się za potencjalnym niebezpieczeństwem. Jedyną różnicą między nami był poziom zaufania. Bo ja, w przeciwieństwie do bohaterki, nie ufałam niemal każdej napotkanej osobie. Ona była pełna wiary, a ja pełna wątpliwości, bo w końcu, gdzieś w pobliżu czaiło się zło. Zaraz na wstępie powieści wytypowałam osoby, które mogły być odpowiedzialne za to wszystko i muszę przyznać, że wiele się nie pomyliłam. Autorka zastosowała jednak pod koniec powieści pewien zabieg, dzięki któremu równocześnie można było podejrzewać każdego i nikogo. Totalne pomieszanie z poplątaniem siejące w czytelniku wątpliwości. Zakończenie niemal mistrzowskie. Jestem pod ogromnym wrażeniem i polecam książkę każdemu.

Jakiś czas temu, miałam okazję poznać twórczość Erici Spindler, czytając jej „Obsesję”. Wtedy nie bardzo wiedziałam czego mogę się spodziewać, za to teraz czekałam na najgorsze, na psychopatę o chorym umyśle, na intrygę, która wzbudza strach i niepokój, na wydarzenia, które nie dadzą chwili wytchnienia. Czy dostałam to wszystko? O tym za chwilę.

Jane Killian miała dość szczęśliwe dzieciństwo, do czasu aż siostra wraz ze znajomymi, podpuściła ją by weszła ona do wody. Jane by nie wyjść na tchórza, zrobiła to, a nawet więcej, wypłynęła kawałek w głąb jeziora i od tej pory nic już nie było takie jak przedtem. Została potrącona przez motorówkę, choć lepiej było by powiedzieć, że ktoś z premedytacją na nią wjechał. Teraz kilkanaście lat i operacji później wszystko wydaje się być w jak najlepszym porządku. Niestety koszmar z przeszłości powraca.

Ian, mąż Jane zostaje podejrzany o podwójne morderstwo z premedytacją, za co grozi mu kara śmierci. Wszyscy też nagle zaczynają twierdzić, że ożenił się z Jane tylko i wyłącznie dla jej pieniędzy, i nie miał żadnych skrupułów by ją zdradzać. Jane czuje że jej świat znów legnie w gruzach, a tajemniczy liścik tylko utwierdza ją w tym przekonaniu. Zaczyna się wyścig z czasem i szaleńcem a stawką jest jej życie i życie Iana.

To jest zdecydowanie coś co uwielbiam. Duża dawka adrenaliny, strach, którego nie widać, a który jak cień podąża za nami. Erica Spindler potrafi zagęścić atmosferę, wprowadzić czytelnika w stan wielkiej niepewności, i już do samego końca niewiadomo komu można ufać, a kto jest wrogiem. Chociaż był moment, że byłam pewna kto za tym wszystkim stoi, i można powiedzieć, że prawie udało mi się rozwiązać tajemnicę. Jednak tylko prawie, bo kto czytał książki tej autorki, wie, że zakończenie jest zawsze niesamowicie zaskakujące. I ja również zostałam zaskoczona, choć już wszystko miałam w głowie ułożone, to jednak nie miałam racji, rzeczywistość okazała się o wiele brutalniejsza i bardziej chora, niż sądziłam.

„Zabić Jane” to thriller w najlepszym wydaniu, po którym już nic nie będzie takim, jakby się mogło wydawać. Autorka potrafi świetnie budować nastrój grozy i napięcia, równie świetnie dawkując nam emocje i wciągając w co raz to większy stan niepewności. Dla mnie to naprawdę coś niesamowitego i już się nie mogę doczekać, kiedy wezmę się za kolejną książkę tej autorki.

Polecam wszystkim fanom Erici Spindler, wszystkim fanom thrillerów i osobom, które spodziewają się naprawdę sporego zamieszania, dużej dawki emocji i intrygi.

Czytający kryminał nie tylko ocenia jakość książki, ale też mierzy siłę swojej wyobraźni i pomysłowości. Nic więc dziwnego, że ta sama treść może wywoływać skrajnie różne emocje - tam gdzie jedni z nas zobaczą genialną intrygę, inni będą widzieć banalne słowa. Jak więc ocenić "Zabić Jane"? Jeśli szczerze, to tylko subiektywnie...

"- To on? - usłyszała głos siostry.
- Chwila ciszy, a później zduszone:
- Taa...
- Nie żyje?
- Jak cholera - odparł Mac."

Zanim tytułowa bohaterka książki "Zabić Jane" została cenioną artystką, jej życie zatoczyło koło - od szczęśliwego dzieciństwa, przez koszmar młodości, aż do spokojnej i na pozór idealnej dorosłości. Choć Jane odnosi sukcesy zarówno w pracy jak i życiu rodzinnym, wypadek sprzed lat, który poszarpał psychikę młodej dziewczyny, wciąż jest obsesją Cameo. Pozorny spokój codzienności zostaje zburzony, gdy mąż Jane, Ian, zostaje oskarżony o potrójne morderstwo, a do niej samej powraca koszmar z przeszłości...
Jane musi znaleźć w sobie siłę, by pokonać własne lęki i obsesje, a także zadać sobie pytanie, kogo może uważać za sprzymierzeńca, a kto jest jej wrogiem i wreszcie spróbować zrozumieć, czy jej mąż jest tym człowiekiem, za którego go uważała?

Patrząc na świat oczami Jane nie tylko próbujemy rozwiązać skomplikowaną zagadkę, ale też poznajemy najbliższych jej ludzi - siostrę Stacy, która przez całe życie czuła się niepotrzebna we własnej rodzinie, jej błyskotliwego i inteligentnego chłopaka, przyjaciela - "super psychola" i wreszcie męża, który za wszelką cenę pragnie przekonać Jane, że jest niewinny.

"Prawie wszystkie twoje modelki mają zwężone spojrzenie na życie. - Wyraz jego twarzy lekko się zmienił. - Takie kobiety nie potrafią niczego przeżyć naprawdę. Nie wiedzą, co to prawdziwy ból, więc wymyślają sobie lęki i obsesje."

"Zabić Jane" to przede wszystkim trzymający w napięciu kryminał. Choć na początku może się wydawać, że autorka nie mając pomysłu na fabułę, postanowiła zasypać czytelnika lawiną zdarzeń zupełnie różnych i nie związanych w całość (skoro już postanowiła oskarżyć męża głównej bohaterki o morderstwo, po co wplątywać w to jeszcze powracający koszmar z dzieciństwa?), to pierwsze wrażenie jest jak najbardziej mylne i na szczęście szybko mija. Z każdą kolejną stroną zbliżamy się do rozwiązania zagadki, nasza ciekawość wzrasta, w głowie pojawiają się tysiące scenariuszy zakończenia, ale czy to znaczy, że jesteśmy już o krok od zdemaskowania mordercy niewinnych kobiet? Jedno jest pewne - jeśli pozwolimy, by niewidzialna siła wciągnęła nas do świata Jane, nasze myśli nie opuszczą go póki nie przeczytamy ostatniego zdania. A co na końcu? Choć cała zagadka została skonstruowana w rewelacyjny sposób, jej rozwiązanie może trochę rozczarować. Nie oznacza to jednak, że tę lekturę można sobie darować!

Choć tytuł wcale tego nie podpowiada, "Zabić Jane" to nie tylko kryminał. W książce znajdziemy też elementy powieści psychologicznej - opowieść o pokonywaniu własnych lęków i o tym, jak mocno jesteśmy w stanie wierzyć w niewinność ukochanych osób. Również wątek miłosny zasługuje na uwagę. Nadaje on powieści lekkości, kontrastuje z akcją toczącą się na pierwszym planie, ale jednocześnie jakby ją dopełnia. Nie mogłabym nie wspomnieć także o bohaterach. Zostali oni skonstruowani w sposób niemal mistrzowski. Jane - krucha i delikatna, jest z pozoru przeciwieństwem swojej siostry, odważnej i pewnej siebie policjantki. Jednak Stacy ma też drugą naturę. Wciąż jest w niewielkim stopniu zranionym i odrzuconym dzieckiem, które potrzebuje miłości. Każda postać jest inna, naznaczona przeszłością czy obecnymi problemami. Wszyscy razem interesują złożonością swoich charakterów.
Jeśli potrzebujecie zachęty, potraktujcie moje słowa jak najszczerszą rekomendację. Jestem pewna, że książka nie zawiedzie fanów dobrych kryminałów, myślę jednak, że spodoba się także wielbicielom innych gatunków. Książki w dłoń i czytamy!

Książka "Zabić Jane" była już wcześniej publikowana pod nieco ciekawszym tytułem - "Pętla", ale w gorszej oprawie graficznej.
Erica Spindler jest autorką około dwudziestu książek wydanych w Polsce. Od dziecka marzyła o karierze malarki, zaczęła pisać dzięki przypadkowi...

(magnolie.blogspot.com)

Ostatnio pod nakładem wydawnictwa Mira ukazała się najnowsza powieść Ericy Spindler ,,Zabić Jane’’, kiedyś znana pod innym tytułem jako ,,Pętla’’, będąca drugą częścią serii o rodzinach Malone- Killian. Chronologicznie poszczególne tomy zaczynają się od następujących pozycji: ,,Tylko Chłód’’, ,,Pętla’’, ,,Morderca bierze wszystko’’ oraz ,,Ślepa zemsta’’.

Teraz z nową nazwą i szatą graficzną, autorka wprowadza nas w świat kryminalnych zagadek, niekończących się śledztw oraz pościgów.

Główną bohaterką powieści jest Jane Killian- Westbrook, młoda artystka, której rzeźby zyskują coraz większą sławę w świecie sztuki. Dziewczyna dźwiga jednak ze sobą piętno tragicznym wydarzeń z przeszłości. Mając zaledwie piętnaście lat uległa poważnemu wypadkowi na jeziorze, kiedy podczas kąpieli, ktoś celowo najechał na nią motorówką, w wyniku czego Jane została z zmasakrowaną połową głowy. Lata kosztownych operacji rekonstrukcji twarzy a także troskliwa opieka psychologa stopniowo krok po kroku przywracają dziewczynę do stanu równowagi psychicznej jak i fizycznej. Wychodzi za mąż za swego chirurga plastycznego Ian’a Westbrook i już wkrótce spodziewają się pierwszego dziecka. Sielski spokój Jane burzą niestety powracające senne koszmary, w których ponownie słyszy złowieszczy warkot motorówki, pędzący wprost na nią z zawrotną szybkością, by dokończyć to czego nie zdołał zrobić kilka lat wcześniej, czyli zabić.

Sytuacja życiowa rodziny Westbrook komplikuje się coraz bardziej, gdy pewnego dnia policja znajduje w hotelu martwe ciało kobiety: Elle Vanmeer. Okazuje się, iż denatka była pacjentką doktora Ian’a i prawdopodobnie miała z nim romans. Nieoczekiwanie ginie również osobista asystentka chirurga, która mogła być cennym źródłem informacji. Wszystkie drobne poszlaki ewidentnie wskazują na winę Ian’a. Jane jest przerażona takim stanem rzeczy. Choć ufa mężowi, który zapewnia ją, że wzniesione oskarżenia są bezpodstawne, to jednak czuje lęk i przerażenie. Już kiedyś miała wszystko: rodzinę, przyjaciół i obiecującą przyszłość, lecz los zadrwił z niej okrutnie. Teraz także czuje jak historia zatacza koło. Dodatkową szalę goryczy przeważają niespodziewane anonimy, prawdopodobnie od sprawcy felernego zdarzenia z czasów dzieciństwa.

,,Znowu usłyszę twój krzyk.
Jestem bliżej niż myślisz’’.

Kim jest tak naprawdę prześladowca Jane? I czy rzeczywiście małżonek jest winny zarzucanych mu czynów? Już wkrótce usłyszymy rozdzierający krzyk prawdy.

Po raz kolejny byłam mile zaskoczona dziełem Ericy Spindler. Autorka jak zwykle trzyma pisarski fason zaskakując dobrym stylem, ciekawą fabułą, tworząc przy tym świetny nastój grozy. Choć dana pozycja jest drugą częścią serii, w ogóle nie daje nam tego po sobie poznać, tak więc śmiało można czytać bez znajomości pierwszego tomu.

,,Zabić Jane’’ jest typowym thrillerem z wątkami romantycznymi. Nie umniejsza to jednak na wartości książki, wręcz przeciwnie potęguję nasze doznania pozbawiając niekiedy oddechu. Któż z nas nie lubi elektryzujących scen pełnych zbrodni i miłości? Autorka doskonale podnosi napięcie wprowadzając niespodziewane zwroty akcji rozgrywające się wśród przestępstw, pościgów i kryminalnych zagadek. Skomplikowane intrygi umiejętnie pobudzają wyobraźnię, zaś lekki i płynny styl sprawia, iż książkę czyta się z zapartym tchem.

Zawiłe losy głównych bohaterów dają pożywkę emocji na najwyższym poziomie. Wielowątkowość powieści w tym przypadku bardzo mi się podoba. Z jednej strony mamy wątek kryminalny w którym szukamy sprawcę całego zamieszania, z drugiej strony wyłaniają się skomplikowane relacje sióstr: Jane kontra Stacy. Całość reprezentuje naprawdę dobrą jakość pełną sensacji i mocnych wrażeń.

Wielokrotnie próbowałam typować mordercę kobiet oraz głównego autora listownych pogróżek i za każdym razem byłam wyprowadzana w ,,pole’’. Niezbyt dobrze to o mnie świadczy, ale za to z korzyścią na rzecz powieści, ponieważ ten fakt oznacza, iż Erica Spindler znakomicie rozwinęła fabułę rozmieszczając poszczególnych bohaterów tak, aby do samego końca nie było wiadomo, kto jest w rzeczywistości tym dobrym a kto złym.

Wszystkim bez wyjątku serdecznie polecam przeczytać ,,Zabić Jane’’- naprawdę dobry thriller pełen emocji, sensacji i grozy. Jestem przekonana, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. Niespodzianki wyłaniają się niemal z każdego zakamarka powieści. Czy jesteś gotów odkryć wszystkie tajemnice i poczuć co to strach? Zapraszam.