Bardzo dobra ksiażka. Szczególnie podoba mi się, że autorka kładzie nacisk nie tylko na sensację, ale z niebywałą wręcz umiejętnością prezentuje duchowe rozsterki bohaterów. Wielki plus własnie za realistyczną kreację bohaterów, którzy posiadają swoje wady i którymi targają wątpliwości.
Poruszyła mnie szczególnie kreacja Sky, to silna kobieta, nawet kiedy zmuszona była użyć broni w samoobronie, nie przechodzi nad tym do pożądku dziennego, głęboko to przeżywa. Także David jest targany rozsterkami, nie umie zerwać więzów łączących go z byłą żoną, czuje się za nią odpowiedzialny.
Książka przedstawia skomplikowane relacje pomiędzy ludźmi, problemy, którym muszą sprostać. Bohaterowie stawiani są przed różnymi wyborami. Rodzina oprawcy Sky musi podjąć decyzję czy wierzy w winę mężczyzny, ich decyzja wpłynie na ich życie. Jane, żona Olivera, targana wątpliwościami musi podjąć decyzję czy ślepo wierzyć w niewinność swego męża, czy w wersję wydarzeń przedstawioną przez ofiarę jego napaści Sky. David musi wybrać pomiędzy miłością a obowiązkiem. Sky może zrezygnować z pomocy innych i dalej odsuwać się od świata, zamykać się w sobie i samotnie walczyć z demonami przeszłości z paraliżującym strachem, lub zaufać innym i razem z ich pomocą pokonać lęk, wrócić do normalnego życia. Aby dowiedzieć się jakie decyzje podjęli bohaterowie należy przeczytać książkę.

Książka jest świetna i nie bardzo się zgadzam z tym, że gorsza od drugiej części. Ona jest po prostu inna. Przeczytałam "Powstrzymaj mnie" jako pierwszą, bo myślałam, że to ona zaczyna cykl, teraz "Zaufaj mi" i powiem, że obie w równym stopniu mi się podobały. W "Powstrzymaj mnie" akcja biegnie prawie galopem i w związku z tym, że mało wiemy, niesamowicie wciąga, ale z kolei "Zaufaj mi", choć od razu wskazuje sprawcę, trzyma napięcie w innych sytuacjach. Wiemy od początku, że niedoszły gwałciciel Skye, wychodząc z więzienia, będzie się chciał mścić. Ale nie wiemy jak i kiedy, więc też czytamy i nie możemy przestać- przynajmniej ja to tak odebrałam. Przez całą książę denerwował mnie tylko "partner" Skye- detektyw Willis. Czy on nie mógł w końcu dostrzec, jaką wiedźmą była w rzeczywistości jego była żona i zdecydować się w końcu na coś?? Wyklinałam mu przez cały czas. Skye wydawała mi się znacznie silniejsza od niego, zresztą przecież poradziła sobie ze wszystkimi niebezpieczeństwami. Właśnie uświadomiłam sobie, że w tej książce wszystko było głównie skupione na jej działaniach- może pisarka chciała zaakcentować, że kobieta też może sobie poradzić?? Że warto walczyć o swoje, a nie poddawać się lękowi i ograniczeniom? Nie wiem, ale ja to tak odebrałam. Mimo, że tematyka może nie jest zbyt optymistyczna, ja odebrałam książkę bardzo pozytywnie- może właśnie przez pokazanie problemów w innym świetle? Zresztą podobne odczucia miałam po drugiej części trylogii.

Wczoraj skończyłam czytać (dziękuję wydawnictwu za prezent ;)).
Książka podobała mi się. Wątek romansowy nie jest w niej mocno wyeksponowany, ale stanowi istotny składnik akcji. Przede wszystkim jednak interesująco poprowadzony został wątek sensacyjny. Uprzedzam jednak, że jeśli ktoś szuka historii z pytaniem: "Kto zabił?" tutaj może się rozczarować, bo autorka skupia się na pytaniu: "Jak udowodnić, że zabił?". Brenda Novak stara się odmalować portrety psychologiczne bohaterów, motywy, którymi się kierują, podejmując decyzje, oraz tok śledztwa, które czasem prowadzi w różnych kierunkach.
Moim zdaniem szczególnie istotny jest tu motyw zaufania (do siebie, bliskich i do otaczającej bohaterów rzeczywistości). Mamy ślepe zaufanie w słowa brata, męża, syna - które nie pozwala na jasny osąd wydarzeń. Mamy podważanie zaufania do słów bohaterki - byle tylko nie zburzyć wizji świata. I mamy wreszcie próbę wyłamania się spod wpływów manipulującego wszystkimi napastnika.
Świetne jest to, że Skye, główna bohaterka, choć po traumatycznych przeżyciach, jest osobą, która wzięła swój los w swoje ręce i walczy (z bronią w ręku!) z zagrażającym jej niebezpieczeństwem. Walczy też o szczęście osobiste. Nie poprzestaje na małym, chce wszystkiego, co najlepsze. Stara się nie dopuścić do tego, trudna miłość, którą przyszło jej przeżywać, doprowadziła do tego, że całe jej istnienie ograniczy się do działalności w fundacji i pomocy innym.
Dobrze umotywowane są też rozterki głównego bohatera, choć może pod koniec autorka za bardzo ułatwiła mu podjęcie decyzji ;)
Bardzo podobało mi się to, że nie ma tu postaci idealnych - każda ma jakąś skazę na charakterze. Jedni kryją mniejsze, drudzy większe sekrety, ale dzięki temu są bardziej interesujący i wielowymiarowi.

Polecam wszystkim, którzy lubią dobre kryminały. Z pewnością sięgnę po dalsze tomy trylogii, by poznać losy przyjaciółek Skye.