Uważam, że ta środkowa historia najlepsza z tych 3. Bardzo przyjemna, bohater mimo, że bogaty i arogancki to nie taki typowy drań, tylko bardzo troskliwy facet. Naprawdę urocza historia.
Najgorsza jest ta ostatnia powieść. Okropna wg mnie. Jest jakaś taka sucha, bez emocji, jakbym czytała artykuł w gazecie ekonomicznej. Moim zdaniem zdecydowanie szkoda było na nią czasu, ale już jak zaczęłam, to nie chciałam porzucać książki.
A Palmer jak to Palmer, choć wg mnie nie jest to jedna z lepszych jej pozycji

Skończyłam czytać i mam bardzo miłe wrażenia po lekturze "Żony dla milionera". Ogólnie pomysł na serię był jak najbardziej trafiony i bardzo się cieszę, że będę miała dostęp do opowiadań (a bynajmniej ich części) wydanych zanim, zaczęłam przygodę z Harlequinem.

Wszystkie trzy opowieści zawarte w książce, oczarowały mnie. Były śmieszne, ciepłe, chwilami poważne, ale wszystkie równie interesujące.

"Piękny, dobry i bogaty" to opowieść autorki, która zaczynam coraz bardziej lubić (choć chwilowo za królową romansu uważam kogoś innego :D). Jej książki ciągle trzymają poziom, choć jak zauważyła gdzieś, kiedyś kasiek trzymają się jednego schematu, co jednak nie przeszkadza w rozkoszowaniu się lekturą. Historia Meredith to zabawna opowieść o zrządzeniu losu, który odmienia życie wielu osób. Przeplata tu się humor z powagą związaną z ludzkimi problemami. Jak już tu zauważono bardzo charakterystyczną sceną jest niesienie przez bohaterkę grzechotnika na kiju. W ogóle Meredith jest osobą bardzo przebojową, ale i charyzmatyczną. Jej perypetie na ranczu Hartów są powalające. Przygotowania do ślubu też były świetne. Leo rozśmieszał mnie wtedy do łez. Co sie tyczy samej serii o braciach Hart to znalazłam tytuły tych kilku wydanych w Polsce i w najbliższym czasie mam zamiar je przeczytać.
"Randka z milionerem" to kolejne opowiadanie z humorem, w którym od razu sie zakochałam, szczególnie dzięki tym dwóm kociakom. Sama mam kota i wiem jaki jest z nim krzyż pański, ale nie ulega wątpliwości, że to przemiłe stworzenia. Beth tak jak i Meredith z poprzedniego opowiadania to kobieta silna, niezależna i charyzmatyczna, czyli bohaterki jakie lubię spotykać na łamach książek. A Kane jak to męski bohater, jak to zwykle bywa czasami załamywał mnie zupełnie, ale jego oddanie i czułość jaka okazywał swojej wybrance zasługują na medal. Akcja poszukiwania kota - rewelacyjna! Jego narzekania na zbyt dużą różnicę wieku (11 lat to wcale nie tak dużo, ale co poradzić) irytująca choć jeszcze znośna. A jego rodzina po prostu boska!
"Tajemniczy milioner" to trzecie i ostatnie opowiadanie w tym tomiku oraz mój zdecydowany faworyt. Zdecydowanie już nie tak zabawne lecz równie dobre. Z pewnością pod wieloma aspektami jest gorysze od dwóch poprzednich opowieści lecz posiada to coś ( i noe chodzi mi tu o sceny łóżkowe :D), co szczególnie zwróciło moją uwagę. Nie wiem co to dokładnie jest, ale "Tajemniczy milioner" podoba mi sie najbardziej. Ach i była do cna zła bohaterka, a może i nawet nie jedna. Ale chodzi mi tu dokładnie o lady Sarę. Gdyby ona sie tam w końcu nawróciła, to rzuciłabym książko przez pokój, ale całe szczęście tak się nie stało i jestem bar4dzo szczęśliwa z tego powodu.

Wszystkie te opowiadania były świetnym wyborem jak na pierwszy tom serii Harlequin na życzenie i już nie mogę sie doczekać kiedy przeczytam kolejny tom (niestety jest gdzieś tam chen daleko w kupce z książkami do przeczytania). Choć historie podobały mi się mniej lub bardziej i mimo, że wystąpiło w książce mnóstwo literówek to jednak postanowiłam dać 5. Okładka tez jest ładna. Może nie rewelacyjna, ale mi sie podoba.

W tym zbiorku z przyjemnością zobaczyłam opowiadanie "Piękny, dobry i bogaty". Przeczytałam je co prawda już dosyć dawno temu, ale podziałało na mnie bardzo odświeżająco- przede wszystkim dlatego, że tutaj mężczyzna nie jest jakimś tam wielkim macho, zgrywającym się na pana i władcę, tylko to całkiem normalny facet. Normalny, czytaj przyjacielski, z zasadami, uprzejmy, lojalny itd. A jakich ciekawych braci ma...:) Co kolejny, to lepszy:) No właśnie zastanawiałam się nieraz, czy są jakieś części o jego rodzeństwie??? Może ktoś wie?
To opowiadanie dla każdej kobiety, a zwłaszcza takiej, która cierpi na chandrę bądź ma wszystkiego dosyć...jego optymistyczne przesłanie załatwi nawet największego ponuraka, ot co:) Bohaterka nie mogła lepiej trafić, a i ona przecież nietuzinkowa i naprawdę z klasą. Polecam je wszystkim czytelniczkom:)

Żona dla milionera to była trzecia w kolejności książka, jaką przeczytałam z serii Harlequin na życzenie(tak, wiem trochę niepokolei :) Miałam wielki problem z jej zdobyciem, ale moja cierpliwość została nagrodzona w postaci najfajniejszego zestawu opowiadań. Przede wszystkim jest w niej historia napisana przez moje guru romansu czyli Dianę Palmer. Opowiadanie "Piękny, dobry i bogaty" jest cudne. Główna bohaterka to dziewczyna z poczuciem humoru. Te sceny z jej niby oświadczynami, z jadowitym węzem i z tą beztroską...cud, miód i orzeszki :) Lektura lekka, przyjemna i zabawna. Diana Palmer w szczytowej formie :)
Drugie opowiadanie też było fajne i lekkie. Główna bohaterka już na samym początku uciera nosa przystojniakowi :) Z biegiem wydarzeń okazuje się dodatkowo kobietą o czułym sercu, ale w żaden mdły sposób. Opowiadanie przeczytałam z uśmiechem na ustach. Pani Morris stworzyła zarazem dzieło zabawne, romantyczne i takie...prawdziwe :)
Trzecie opowiadanie jakoś najmniej mi się podobało. Po 2 wcześniejszych spodziewałam się czegoś równie lekkiego i zabawnego, ale historia była z serii tych poważniejszych i jak dla mnie przekombinowanych. Wolę jak główne bohaterki są zabawne, mają charakterek, pokazują pazurki... W tym opowiadaniu dziewczyna jest trochę jak dla mnie zbyt naiwna. Historia a'la brazylijska telenowela w pigułce. Czyta się szybko i fajnie, ale w porównaniu z poprzednimi dwoma wypada słabiej.
Ogólnie Żona dla milionera wypada u mnie w rankingu najlepiej. Co prawda "Włoski kaprys" też jest extra,podobnie jak "Czy to tylko szef". Jednakże w "Żonie dla milionera" są historie lekkie, przyjemne, bohaterki mają swoją przeszłość, ale to tak jakoś "nie przygniata". Na takie zimne jesienne wieczory, jakie są teraz, "Żona dla milionera" jest najcieplejsza :)

książka świetnie napisana bo czytałam urywki już.ale chętnie przeczytam całą bo bardzo mnie wciągła fabuła.polecam

Przeczytałam wszystkie trzy opowiadania z czego 2 i 3 czytałam już wcześniej. Najbardziej przypadło mi do gustu trzecie opowiadanie "Tajemniczy milioner" ponieważ bardzo lubię wątek kryminalny, ale pierwsze opowiadanie dorównuje mu.

Trzy opowiadania połączone wspólnym motywem miłości do milionera. Pierwsze dwa wydane w 2003r., ostatnie w 2004, Wszystkie zaliczały się do serii "gorący romans".
Na przykładzie tych opowiadań bardzo wyraźnie widać jak zmieniła się seria, a może raczej styl pisania autorek. Jak ktoś już napisał, obecnie można przypuszczać, że autorki rywalizują między sobą o stworzenie najgorętszej sceny erotycznej, resztę opowiadania uważając jedynie za mało znaczące tło. Po przeczytaniu opowiadań zawartych w "Żonie dla milionera" nie pozostaje nic innego jak zgodzić się z tą opinią(oczywiście występują pewne wyjątki).
Opowiadania wybrane do tomiku są interesujące, czytałam je z wielką przyjemnością. Są przepełnione humorem a postacie milionerów, którzy tak bardzo irytują współcześnie, budzą prawdziwą sympatję. Bohaterki też nie są bezwolnymi lalkami, ale kobietami pewnymi siebie, które wiedzą czego chcą.
Wszystkie opowiadania uważam za świetne i jako nowa czytelniczka harlequinów jestem szczęśliwa, że mogę poznać starsze historie, które dla mnie mają w sobie coś magicznego i, które w trakcie lektury, pozwalają oderwać się od problemów dnia codziennego gwarantując dobrą rozrywkę.
Po przeczytaniu "Pięknego, dobregi i bogatego" nareszcze wiem dlaczego tak wiele osób ceni twórczość Diany Palmer. Opowiadanie niezwykle ciepłe i wzruszające, nie uciekające jednak od poważnych problemów- alkoholizm ojca bohaterki. Sceny przekomażania się głównych bohaterów i, jak dla mnie, niemal zabójczo śmieszna scena z wężem- zwłaszcza reakcja jednego z pracowników rancza.
Podobnie w drugim opowiadaniu już na początku zachowanie bohaterki wywołuje salwy śmiechu, a prośba "usiądź", kiedy chcemy coś przekazać drugiej osobie nabiera praktycznego znaczenia.
Opowiadanie "Tajemniczy milioner" w opozycji do poprzednich utworów jest utrzymane w poważniejszym tonie. Zawiera też pewne wątki, które moim zdaniem można uznać za kryminalne. Nie dochodzi wprawdzie do zbrodni jednak występuje motyw przestępstwa. Opowiadanie na pewno przypadnie do gustu miłośniczą motywu amnezji.
Podsumowując, Redakcja stworzyła bardzo dobre zestawienie, którego lektura doskonale umila wolny czas.